Τι σου είναι οι αριθμοί καμιά φορά… Δύο φορές έπαιξαν Παναθηναϊκός – Άρης στις τελευταίες τρεις εβδομάδες. Η πρώτη έγραψε 90-53 και η δεύτερη 71-59. Πόσο διαφορετικά ματς, όμως. Πάνω απ’ όλα στη σημασία τους, αλλά και την εξέλιξή τους. Σε ένα ματς που έκρινε τίτλο ο Άρης έπαιξε σαν ίσος προς ίσο για ένα ημίχρονο αλλά στο δεύτερο διασύρθηκε και στο «αδιάφορο» χθεσινό, έφτασε στο -24 αλλά στο τέλος ηττήθηκε αξιοπρεπώς. Η ιστορία έγραψε (κι αυτό θα μείνει) ότι οι «κίτρινοι» γνώρισαν μία από τις πιο «μικρές» σε έκταση ήττες τους στο ΟΑΚΑ.
Κακά τα ψέματα, όπως έχει εξελιχθεί η κατάσταση, ματς σαν το χθεσινό γίνονται για να γίνουν και άπαντες ψάχνουν για κέρδη. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση και για ακόμα ένα «εκτός προγράμματος» ματς, ο Άρης έπαιξε πιο ορθολογικά σε σχέση μ’ αυτά στα οποία η νίκη είναι «πρέπει». Έβαλε την μπάλα στη ρακέτα και κατάφερε να είναι αποδοτικός, όπως έγινε και στο ματς του πρώτου γύρου με τον ΠΑΟ. Βέβαια πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι οι «πράσινοι» από ένα σημείο και μετά χαλάρωσαν, ενώ ο Αργύρης Πεδουλάκης έδωσε χρόνο και στους νέους παίκτες και έκανε «πειράματα», όμως αυτά δεν αναιρούν ότι ο Άρης έπαιξε πιο ορθολογικά, όταν δε λύγιζε από την πίεση του αντιπάλου (βλέπε 16 λάθη).
Δεν είναι τυχαίο πως οι παίκτες του Μίνιτς έβγαλαν 20 ασίστ σε ένα ματς που σημείωσαν 59 πόντους, όπως και ότι ο Ζήσης Σαρικόπουλος έκανε δύο από τα καλύτερα φετινά παιχνίδια του στις δύο κόντρες με τον Παναθηναϊκό. Έλειπε (όπως και στο Παλέ) ο Στέφαν Λάσμε, ο ΠΑΟ δεν έχει κλασικό σέντερ, αλλά για να μην το πολυπαιδεύουμε, ο χαλαρός και ελλιπής Παναθηναϊκός είναι πολύ καλύτερος από όλες τις ομάδες της Α1 πλην Ολυμπιακού.
Ποιο είναι λοιπόν το συμπέρασμα; Ότι ο Άρης παίζει πιο σωστά όταν δεν έχει άγχος, ίσως και την ταμπέλα του φαβορί και το τελευταίο αφορά περισσότερο στα διπλά που έκανε σε Πυλαία για Κύπελλο και Νέα Σμύρνη για πρωτάθλημα. Την ίδια ώρα, φάνηκε πόσο απαραίτητη είναι η παρουσία σέντερ στο παρκέ, κάτι το οποίο αναλύσαμε μετά την ήττα από τον Απόλλωνα Πατρών. Μπορεί στο μοντέρνο μπάσκετ τα «κλασικά πεντάρια» να έχουν δευτερεύοντα ρόλο, αυτό όμως συμβαίνει επειδή οι ομάδες έχουν αθλητικούς φόργουορντ που μπορούν να παίξουν και στις δύο θέσεις της φροντ λάιν. Ο Άρης, λόγω FIBA, δεν έχει αυτήν τη δυνατότητα, οπότε αν δεν «ακουμπήσει» την μπάλα στη ρακέτα και τους σέντερ που έχει, είναι απόλυτα προβλέψιμος. Στο χθεσινό αγώνα ο Άρης πήρε 42 πόντους από τους παίκτες του «4-5» και 17 απ’ αυτούς του «1-3», οι τελευταίοι όμως μοίρασαν 15 ασίστ.
Τα έτερα κέρδη, πέρα από την απόδοση του Σαρικόπουλου, ήταν το γεγονός ότι αυτήν τη φορά δεν κατέρρευσε στο τέλος απέναντι στον ΠΑΟ αλλά κατάφερε να μειώσει τη διαφορά, και φυσικά η συμμετοχή του Κώστα Μήτογλου. Βοήθησε βέβαια και η φύση του αγώνα, γι’ αυτό και υπάρχει το ερωτηματικό γιατί ο Μίνιτς δεν έριξε στη μάχη και τον Στέλιο Πουλιανίτη (σχετική αναφορά ΕΔΩ). Αν χαθεί ο στόχος της εξάδας, η χρησιμοποίηση των νεαρών μπορεί να είναι το μοναδικό αγωνιστικό κέρδος απ’ αυτήν τη σεζόν, σίγουρα πάντως το μεγαλύτερο.
Υ.Γ.: Το ματς άλλαξε μορφή όταν μπήκε στο παρκέ ο Ζακ Ράιτ και το 10-14 έγινε 36-22. Ο Αμερικανός έδειξε από την πορεία του στο Ρέθυμνο ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά σε επίπεδο Α1. Αν το καταφέρει και στο ανώτατο, βλέπε Ευρωλίγκα (κάτι που επίσης φάνηκε στο ματς με την Αρμάνι), ο Παναθηναϊκός θα έχει διορθώσει το μεγαλύτερο λάθος που έκανε το καλοκαίρι, όταν κράτησε όλο τον «κορμό» του και πήρε ηχηρά ονόματα, όχι όμως έναν πόιντ γκαρντ για να παίζει πίσω ή μαζί με τον Διαμαντίδη.