Έπρεπε να βγει και να μιλήσει ο ισχυρός άνδρας των Τρικάλων, Αχιλλέας Ρουσιαμάνης, ένας νέος άνθρωπος, άρα και με τεχνοκρατικό τρόπο προσέγγισης των πραγμάτων, αλλά και φίλος του Άρη, άρα και με συναισθηματισμό στη σκέψη του, για να ειπωθεί (ή έστω να τονιστεί) η μεγάλη αλήθεια για το μπάσκετ του Άρη. Τι είπε ο Ρουσιαμάνης, ο οποίος μαζί με τους συνεργάτες του στα Τρίκαλα, τον Κώστα Φλεβαράκη, τους παίκτες και τον κόσμο της περιοχής, κράτησε σε “ασφαλή νερά” μια ομάδα που ανέβηκε στην Α1 πριν λίγους μήνες;
Το είπε στον “Λίμπερο”, στην εκπομπή “Μπάσκετ Σίτι”: “Συγκεκριμένα για τον Άρη το σημερινό στάτους της ομάδας δεν είναι ικανό για να προσελκύσει κάποιον επενδυτή. Πρέπει να γίνουν τρομερές αλλαγές για να αλλάξει κάτι”. Τι εννοεί ο Ωραιοκαστρίτης μιας αναπτυσσόμενης εταιρίας θέρμανσης και κλιματισμού που όλως τυχαίως έχει το όνομα… Aries που είναι ο Κριός στα λατινικά, αλλά ο… Άρης ηχητικά; Φανταζόμαστε, έχοντας μιλήσει μαζί του αρκετές φορές εδώ και καιρό, ότι δεν εννοεί κάτι αρνητικό για τη δυναμική ή για το όνομα του Άρη.
Εννοεί ότι ο Άρης έτσι όπως είναι στημένος μετοχικά, διοικητικά, οργανωτικά, δεν μπορεί να προσελκύσει επενδυτή, γιατί πολύ απλά έχει μετόχους, έχει αφεντικό, έχει ιδιοκτήτη. Είναι σα να ζητάμε να μπει κάποιος στο μαγαζί μας, να βάλει λεφτά, να το νοικοκυρέψει, να το σουλουπώσει, να φτιάξει τη βιτρίνα, να πουλήσει το παλιό ή το καλό εμπόρευμα για να πάρει άλλο πιο έτοιμο και να βάλει μπροστά αυτό που έχει στην αποθήκη σαν σπόρο, και εμείς απλά να βλέπουμε. Και μόλις περάσει ένας-δύο χρόνια και μας το φτιάξει το μαγαζί, να του πούμε “αδερφέ, να’σαι καλά, αναλαμβάνω εγώ τώρα, σ’ ευχαριστώ”.
Στην προκειμένη περίπτωση να μπει, να βάλει λεφτά, να πουλήσει/παραχωρήσει π.χ. τον Βεζένκοφ, να πληρώσει το “99”, να πάνε τα χρέη της εταιρίας από 5 στα 3 και σε τρία χρόνια π.χ. στο 1 και τότε να εμφανιστούν ως άλλες “ιερές αγελάδες” οι μέτοχοι και να πουν “φίλε, κι εμείς εδώ είμαστε. Κάτσε να ασχοληθούμε λίγο κι εμείς, σ’ ευχαριστούμε, αλλά εμείς αποφασίζουμε”.
Αυτό πιστεύουμε ότι εννοούσε και δείχνει, αν εννοεί αυτό – εκτίμηση κάνουμε, το πρόβλημα που είναι ότι ο Άρης έχει ιδιοκτήτη ο οποίος βάζει λεφτά αλλά αφήνει άλλους να αποφασίζουν, εν πολλοίς, για την καθημερινότητα. Όπως έχουν γράψει κι άλλοι συνάδελφοι είναι καιρός ο Ντίμης Παπαιωάννου και ο Αλέξης Αντωνιάδης να πουν τι θέλουν να κάνουν με την εταιρία τους. Που είναι ο Άρης, δεν είναι το ψιλικατζιδικο της γειτονιάς.
Το καλό της υπόθεσης είναι ότι αυξάνονται οι πληροφορίες ότι όντως το έχουν πάρει το μήνυμα και κάνουν τις δικές τους κινήσεις. Και η γενική συνέλευση δεν αργεί. Εκεί θα πρέπει να γίνει το μεγάλο βήμα. Που με όποιον κι αν είναι ο πρωταγωνιστής, θα πρέπει να είναι προς τα εμπρός…
* Ο Άρης ο μπασκετικός έχει αυτή τη σεζόν που έρχεται την ευκαιρία να προσελκύσει πιο πολύ τον κόσμο του Άρη, μια και το ποδόσφαιρο θα είναι στα τάρταρα. Έχει την ευκαιρία να αποτελέσει το απάγγειο του πικραμένου Αρειανού και να του δώσει πάλι όραμα και χειροπιαστές αποδείξεις ότι κάτι γίνεται. Είναι μια πολύ δυνατή ευκαιρία, αν δει κανείς τι γίνεται από τώρα στην υπόλοιπη Α1…