Πως μπορείς να δεις μια πενταετία να περνά και να μην σταθείς στο πιο “ειδικό” δίδυμο πάγκων στην ιστορία της Α1; Και σε σχέσεις και σε διάρκεια… Ο Χάρης Μαρκόπουλος είναι το ένα μέλος αυτού του διδύμου και δέχθηκε πρόθυμα την δίωρη “ανάκριση” του Basketplus.gr για πολλά από αυτά που έγιναν φέτος αλλά και τα προηγούμενα χρόνια. Και δεν αρνήθηκε να μπει και στο… ειδικό κεφάλαιο των οικογενειακών σχέσεων, λεπτό ζήτημα από κάθε άποψη…
-Ήταν η 2η φορά μέσα στην 5ετία. Ποιό εύκολα η 3η θέση το 2011 η τώρα;
“Η φετινή ήταν πιο δύσκολη γιατί το 2011 υπήρξαν στο ρόστερ παίκτες από την προηγούμενη χρονιά, ακρογωνιαίοι λίθοι της ομάδας και όσοι ήρθαν είχαν και κίνητρο αλλά και εμπειρία. Φέτος το ρόστερ αποτελούνταν από παίκτες χωρίς ανάλογο χρόνο σε άλλες ομάδες, δημιουργήθηκε ένα νεανικό σύνολο, με νέο αγωνιστικό στυλ, το οποίο ήθελε χρόνο για να δέσει. Πάντως και φέτος είχαμε παίκτες από πέρσι, αυτό έκανε δουλειά πιο εύκολη, αφού ήξεραν τι ζητούσε ομάδα από αυτούς και έτσι έβαλαν και τους καινούριους στο κλίμα”.
-Τότε όμως υπήρχε άλλη ποιότητα.
“Ναι και τα μεγέθη ήταν άλλα… Το 2011 παίξαμε με αντιπάλους που είχαν δυνατά ρόστερ. Ο Άρης είχε τον Μπράουν, από καλύτερους γκαρντ μετά στην Ευρωλίγκα, τον Σλούκα που πήρε την Ευρωλίγκα δύο φορές, τον Χατζηβρέττα, τον Χαραλαμπίδη… Εμείς είχαμε χάσει βασικούς παίκτες, αλλά αυτοί που ήρθαν, ο Κρίστμας, ο Μπούλιαν, ο Στίγγερς έδωσαν άμεσα λύσεις, ενώ και αυτοί που είχαν μείνει ήταν ποιοτικοί και με καλό βιογραφικό”.
-Άρα τότε η χαρά ήταν μεγαλύτερη…
“Δεν μετράμε στιγμές. Τότε ο στόχος ήταν άλλος, υπήρχαν τα προκριματικά της Ευρωλίγκα. Ήταν και η πρώτη φροά μετά από πολλά χρόνια που ο ΠΑΟΚ πήγαινε τόσο ψηλά. Φέτος απλά ήταν το επιστέγασμα μιας πεντάχρονης προσπάθειας για ν α λογίζεται ξανά ο ΠΑΟΚ ως σημαντική οντότητα στο Ελληνικό μπάσκετ. Εμείς φέτος το απολαύσαμε στα πλέι οφ και θα το κάναμε και αν δεν φτάναμε στην 3η θέση”.
-Τα στοιχία που οδήγησαν στην επιτυχία…;
“Το 2011 δώσαμε έμφαση στην άμυνα γιατί είχαμε ταλέντο στην επίθεση. Είχαμε βρει ρυθμό πριν τις αποχωρήσεις και παίζαμε καλό μπάσκετ. Φέτος ήμασταν όλοι μαζί από την αρχή και ήταν λογικό στο τελείωμα να υπάρχουν αυτοματισμοί. Και λόγω των ατομικών χαρακτηριστικών η ομάδα έπαιξε πιο γρήγορα και αυτό κεντρίζει τον φίλαθλο. Μέτρησε και το ότι οι παίκτες κατανάλωσαν εργατοώρες με επαναλήψεις, το ότι δεν υπήρχαν τραυματισμοί και το ότι η ομάδα σκληραγωγήθηκε μέσα από τις ήττες και τις άσχημες εμφανίσεις. Και φυσικά το μέταλλο των παικτών. Το πίστεψαν”.
-Η πιο δύσκολη στιγμή…;
“Μια περίοδο δεν παίζαμε καλό μπάσκετ και ήταν λογικό, υπήρχε μεγάλη κούραση από ταξίδια και ματς, αλλά μέσα από αυτό διαδαχθήκαμε, βρήκαμε τα λάθη και το τρόπο να τα διορθώσουμε. Έτσι ήρθε γρήγορα η αυτοεποίθηση. Ο Δεκέμβριος ήταν δύσκολος μήνας στην διαχείρηση ηττών και κακής ψυχολογίας…”.
-Ήταν τελικό ο Κούπερ η διαφορά σε σχέση με τα άλλα χρόνια; Ήταν ο real point guard…;
“Οι απόψεις για τον πραγματικό πόιντ διαφέρουν. Άλλοι θεωρούν ότι αυτός είναι ο Ούκιτς. Ο Κούπερ έκανε τους συμπαίκτες του καλύτερους, βοηθούσε στην στην δημιουργία, αλλά όταν χρειάστηκε εκτέλεσε με μεγάλες φάσεις. Ήταν όμως ομαδική η προσπάθεια και οι παίκτες πήγαιναν στα σωστά σημεία. Ίσως θυσιάσαμε ματς για να αντιληφθεί το Ευρωπαικό μπάσκετ και να βιαβάσει. Χρόνο χρειαζόταν. Άλλες ομάδες δεν έχουν υπομονή και διώχνουν τους ρούκις. Με το αποτέλεσμα φαίνεται ότι ο ρόλος του ήταν σημαντικός”.
-Υπάρχει κάποιο από τα 47 ματς της σεζόν που σου έμεινε;
“Το 2ο των πλέι οφ με τον Παναθηναικό έκτισε αυτοπεποίθηση, γιατί υποστηρίξαμε αυτό που κάναμε στο πρώτο. Άλλες ομάδες κοντράρουν σε ένα ματς και μετά διαλύονται. Οι παίκτες έδειξαν ότ αν είναι συγκεντρωμένοι σε μικρά πρτάγματα μπορούν να κοιτούν στα μάτια μεγάλες ομάδες”.
-Το παιχνίδι που πλησίασε στην τελειότητα σύμφωνα με τα δικά σας θέλω…;
“Το ματς με την Χιμίκ.. Η Ουκρανική ομάδα ήταν σε φόρμα, στην 1η θέση, έπαιζε πολύ καλά, εμείς προερχόμασταν από σκλητή ήττα με την ΤΕΝΤ. Παίξαμε το παιχνίδι μας, είχαμε αμυντικούς στόχους και κάναμε νίκη αυτοεποίθησης. Είχαμε κάνει καλό ξεκίνημα στην Ελλάδα με εκτός έδρας νίκες επί Άρη και Ρεθύμνου και έτσι πιστέψαμε περισσότερο στους εαυτούς μας”.
-Υπήρξαν φορές που έφυγες απογοτευμένος από το γήπεδο, στα όρια να τα παρατήσεις;
“Πολλές φορές. Άθρωποι ήμαστε, ένστικτα βγαίνουν, αλλά εκεί μετρά η λογική, η ανάλυση και μετά προχωράς. Η δουλειά του προπονητή είναι δύσκολη, αλλάζουν συνεχώς τα συναισθήματα, αλλά έτσι γίνεσαι πιο δυνατός. Αυτό έγινε περισσότερα τα προηγούμενα χρόνια και όχι φέτος. Φέτος ήταν περισσότερο η πίρα του αποκλεισμού από την Ευρώπη, γιατί νοιώσαμε ότι μπορούσαμε και με πολύ δυνατές ομάδες που έφτασαν πολύ ψηλά. Ίσως είχαμε τον πιο δύσκολο όμιλο. Φτάσαμε κοντά στην υπέρβαση. Αποκλείσαμε την πρωταθλήτρια Μαυροβοιυνίου που ήταν πρώτη στο γκρουπ δυναμικότητας”.
-Ήταν η νίκη στην Ποντγκόριτσα ένα από τα κλου της σεζόν;
“Ήταν πρωτόγνωρο, γιατί ο ΠΑΟΚ είχε χρόνια σε Ευρωπαικο ματς να κάνει τέτοια εμφάνιση σε δυνατή έδρα. Πριν δύο μέρες είχαμε παίξει δύο παρατάσεις με την Ελευσίνα, μετά από 4 ώρες μπήκαμε στο λεοφωρείο και ήταν σημαντικό για το κόσμο που ακολούθησε. Τους κάναμε χαρούμενος και επιστρέψαμε γεμάτοι ψυχικά”.
-Δημιουργεί αυτή η 3η θέση προσδοκίες;
“Στον ΠΑΟΚ μια νίκη πάντα αυξάνει τις προσδοκίες, μερικές φορές περισσότερο από όσο πρέπει. Υπάρχει πάντα η έξτρα πίεση. Ξέρουμε που πατάμε. Μακάρι όλη αυτή η δουλειά να είναι θεμέλιο για βήματα μπροστά”.
-Άγχος με τις επιλογές…;
“Πάντα υπάρχει. Όταν οι περισσότερες ομάδες έχουν μικρούς προυπολογισμούς, ελπίζεις να αποφύγεις το λάθος. Οι επιλογές δεν είναι πάντα αποτελεσματικές, στο μπάσκετ δεν κάνει πάντα 1+1… 2. Μπορεί μια καλή επιλογή να μην βγει λόγω χημείας”.
-Τίτλος σε βιβλίο για αυτή την 5ετία στον ΠΑΟΚ…;
“Ο δρόμος προς την καθιέρωση της ομάδας… Θα ταίριαζε αυτό. Νομίζω ότι θα μπορούσε να γράψω τόμους, σελίδες για την κάθε μέρα”.
-Το χειρότερο που βίωσες αυτή την 5ετία στον ΠΑΟΚ;
“Όταν το κλαμπ είναι σε αυτή την κατάσταση, δεν τα έχεις όλα όπως τα θέλεις. Oι δύσκολες στιγμές ήταν περισσότερες από τις καλές. Το κρύο γήπεδο λόγου χάρη… Σε κάνει να βρεις τρόπους να κάνεις προπόνηση χωρίς πρόβλημα, αλλά αυτά σε δυναμώνουν. Θα έλεγα ότι ήμασταν πολύ άσχημα το 2011 μετά το 3ο ματς με τον Άρη όταν χάσαμε στο Παλατάκι. Αλλά ήταν τρομερός ο τρόπος που ενωθήκαμε και πήγαμε να παλέψουμε”.
-Μετά από πέντε χρόνια ασσίσταντ νοιώθεις ότι μπορείς να ανοίξεις φτερά;
“Με εξιτάρει η προπονητική, να δουλέψω ως πρώτος. Υπομονή… Ο Θεός ξέρει πότε θα γίνει αυττό το βήμα. Τώρα είμαι προσηλωμένος σε αυτό που κάνω και ευτυχισμένος. Υπάρχει πίεση, αλλά αυτό αργότερα θα με κάνει καλύτερο στα δύσκολα”.
-Πως ισοροπείς ανάμεσα στον επαγγελματικό και στις οικογνειεακές σχέσεις;
“Υπάρχουν διακριτοί ρόλοι. Μέσα από τις συνεργασίες ο καθένας καταλαβαίνει τι πρέπει να κάνει”.
-Ναι, αλλά ένταση ποτέ δεν μεταφέρθηκε στο σπίτι;
“Πολλές φορές… Με στεναχώρια και διαφωνίες. Είχαμε όμως το προνόμοι με τον κόουτς για ώρες συζήτησης, για ιδέες… Η δουλειά του ασσίσταντ είναι να βλέπει με άλλο μάτι, ο προπονητής αποφασίζει”.
-Μαλώσατε ποτέ με τον πατέρα σου, να μην μιλάτε για ένα διάστημα;
“Όχι… Μπορεί να υπήρχαν έντονοι διάολογοι, αλλά μέχρτι εκεί. Ξέραμε ότι είναι για το καλό της ομάδας, δεν γινόταν με βάση τον εγωισμό, δεν είχαμε να χωρίσουμε κάτι”.
-Πάντως πριν μερικά χρόνια ο κόουτς σχεδόν χειροδίκησε στον πάγκο…
“Ο προπονητής έχει εκείνη την ώρα 200 σφυγμούς. Θυμάμαι με απώθησε. Μετά ξεχάστηκε το θέμα, είναι η σχέση που δεν αφήνει αυτά να έχουν συνέχεια. Στον κόσμο μπορεί να του κακοφάνηκε. Εμείς μάλλον δεν το θυμόμασταν μετά”.
-Ήταν περίεργη στιγμή. Η μητέρα σου πήρε θέση;
“Θα πάρει θέση για θέματα εκτός γηπεδόυ, στα άλλα λειτουργεί και ως πυροσβέστης”.
-Αν αύριο σου ζητηθεί να σχεδιάσεις τη νέα ομάδα, θα είσαι έτοιμος;
“Πάντα πρέπει να είσαι έτοιμος. Πόσο μάλλον αυτοί που εξειδικεύονται. Για παράδειγμα… Ο Πέιν τελείωσε κολέγιο, όταν άρχιζε η 3η δική μας χρονιά στον ΠΑΟΚ. Τον βλέπαμε, μας είχε αρέσει. Υπάρχει data base, επανέρχεται η δημιουργείται νέα”.
-Ποιό είναι αυτό που σε έκανε περήφανο αυτά τα χρόνια στον ΠΑΟΚ;
“Δεν αλλάξαμε φιλοσοφία και μας ευχαριστεί που η ομάδα έμεινε σταθερή σε ψηλό ανταγωνιστικό επίπεδο, πλην την περίοδο 2011-12, όταν υπήρξαν ειδικές συνθήκες. Άλλες ομάδες έχουν εξαφανιστεί, το Μαρούσι, ο Πανελλήνιος, η ΑΕΚ, ενώ ο ΠΑΟΚ και κρατιέται ψηλά και παράλληλα συνεχίζει την την εξωαγωνιστική του προσπάθεια”.
-Ποιά είναι για σένα η ιδανική ομάδα;
“Πέντε γκαρντ, 3 ημίψηλοι, 2 φόργουορντ, 2 σέντερ. Αν όμως έχεις 6 κοντούς για τις θέσεις 1,2, 3 και είναι παίκτες όπως ο Σπανούλης, ο Διαμαντίδης, ο Σλούκας, ο Μάντζαρης γιατί να έχεις και ημίψηλους;”.
-Φάκελος γκαρντ λοιπόν… Γιατί ο ΠΑΟΚ επέμενε σε μικρή ποσότητα τα τελευταία δύο χρόνια;
“Με αυτό το μπάτζετ θέλαμε ποιότητα κόντρα στην ποσότητα. Καλύψαμε εκ των έσω τις αδυναμίες και δεν φάνηκε τέτοιο κενό. Φέτος είχαμε τρεις γκαρντ και τον Πέιν. Είχαμε όμως και την ανάλογη ομαδικότητα, δεν αφήσαμε τους κοντούς να παίρνουν την απόλητη ευθύνη”.
-Ναι αλλά ο Κούπερ κρατούσε 20΄΄ την μπάλα, την μάτωνε, ειδικά στην αρχή.
“Ο Κούπερ μετά από την δημιουργία στο πικ εν ρολ, έδινε πάσα και όταν την έπαιρνε πίσω, ήταν πιο φρέσκος στην επόμενη επιλογή. Αρχικά έβγαλε το ένστικτο στο παιχνίδι του, ήθελε να κάνει αυτό που ξέρει, αυτό που γνώριζε. Με το χρόνο βελτιώθηκε, εμπλούτισε τον τρόπο παιχνιδιού του, ήθελε επαναλήψεις. Έγινε και προσπάθεια με συζήτηση, με μίτινγκ να καταλάβει τι θέλκει ομάδα. Για αυτό οι ομάδες παίζουν καλύτερα στα πλέι οφ, γνωρίζονται καλύτερα αυτοματοποιούν το παιχνίδι τους”.
-Πάντως ο ΠΑΟΚ έπαιξε καλύτερα από τον πιο πλήρη Πανιώνιο. Γιατί;
“Προφανώς ο Πανιώνιος μετά τα άσχημα αποτελέσματα με τον Ολυμπιακό έχασε σε ψυχολογία. Είχε δημιουργήσει εικόνα φαβορί με τις δύο νίκες εις βάρος μας στην κανονική περίοδο. Εμείς είχαμε οδηγό αυτά τα δύο ματς, είδαμε πως θα αμυνθούμε, πως θα κρατήσουμε κάποιους παίκτες εκτελεστές, πως θα λειτουργήσουμε σε πιεστική άμυνα. Ανταποκριθήκαμε. Ίσως γιατί δεν είχαμε άγχος.Σεβόμαστε όμω τον Πανιώνιο, έκανε πολλές νίκες στην κανονική περίοδο, ήταν η ομάδα πιο κοντά στους μεγάλους”.
-Πότε πανηγύρισες έξαλλα;
“Στο εδώ ματς με την Μπουντούσνοστ. Μετά την ήττα στο κύπελλο από τον Άρη, θέλαμε μια μεγάλη επιτυχία για ψυχολογία. Την βρήκαμε με την Μπουντούσνοστ. Ήταν φαβορί, κυνηγούσαμε συνεχώς, θέλαμε να επιστρέψουμε παίζοντας καλό μπάσκετ και με ένα σουτ μεγάλο άλλαξε η ψυχολογία μας. Μετά κερδίσαμε τον Άρη στο Παλέ και βγάλαμε φτερά. Ναι σε εκείνο το παιχνίδι, πανηγυρίσαμε πάρα πολύ”.
-Πόσο σε αγχώνει να κάνεις μια ομάδα από την αρχή…;
“Θέλουμε να μείνει και ο Κούπερ και ο Πέιν, φυσικά και όλα τα παιδιά, θα είναι καλό ι επικοινωνιακά, αλλά και πρακτικά. Το μπάσκετ είναι όμως χρηματιστήριο. Αν φύγουν, καλή επιτυχία, θα είναι στην καριδκά μας, αλλά αν τους βρούμε αντιπάλους, θα τους σταματήσουμε”.
-Νοιώθεις ότι μετά από μια πενταετία δίπλα στον κόουτς η φιλοσοφία σου μπορεί να καταπιεστεί;
“Την φιλοσοφία την κτίζεις και βάζεις η βγάζεις πράγματα. Με ανάπτυξη του μπάσκετ, μπορείς να αλλάξεις διάφορα στοιχεία, όπως το λόου ποστ. Δεν μπορεί πάντα να συμβαδίζει η φιλοσοφία μου με αυτή του κόυοτς η του Παντελή, αλλά προέχει η ομάδα. Έχω την δική μου φιλοσοφία, θα την βγάλω με στοιχεία από όσους συνεργάστηκα. Οκτώ χρόνια είναι προπονητής, δεν είναι λίγα για την ηλικία μου…
-Πως περιμένεις την στιγμή που θα αντιμετωπίσεις τον Σούλη σε αγώνα τηε Α1;
“Θα παίξει η ομάδα μου με αυτή του κόουτς. Θα είμαστε δύο ώρες αντίπαλοι. Τίποτε… Όπως όλα τα παιχνίδια”
-Θα κοιιμηθείς το προηγούμενο βράδυ η θα σκέφτεσαι το αν σου δώσει το χέρι σε περίπτωση που τον κερδίσεις; Μήπως σου πει… ΟΚ θα τα πούμε σπίτι που τόλμησες να με κερδίσεις;
“(Γέλια)… Γενικά πριν από κάθε ματς δύσκολα κοιμάμαι. Όχι δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα”.
-Να επιμείνουμε λίγο. Σε μια κόντρα σας, η οικογένεια μας μοιραστεί στην υποστήριξη;
“Λογικά η αδελφή μου θα είναι με τον μπαμπά της. Γενικά νοιμίζω όμως ότι θα είναι ουδέτεροι όλοι”.
-Είπε ότι σε έπαιρνε τρεις το πρωί. Θα το κάνει και τώρα που θα είσαι παντρεμένος;
“Ναι θα το κάνει. Μα και εγώ τον ξυπνούσα τέτοια ώρα για να μιλήσουμε για παίκτες. Είναι τρελλός για αυτό που κάνει. Μακάρι να μπορέσω να φτάσω τον ζήλο που βγάζει.Απλά θα ήθελα κάποια στιγμή να κάθεται σε μια καρέκλα στα τάιμ άουτ. Η πίεση είναι μεγάλη. Είμαι μικρός για να πω αν δεν κάνει κάτι καλά η αν έχει αδυναμίες. Το γήπεδο είναι πάντα καθρέπτης”.
-Το μέλλον; Θα συνεχίσετε στον ΠΑΟΚ;
“Καταρχήν δεν μπορώ να μιλήσω για λογαριασμό του κόουτς. Όσο αφορά εμένα… Η δικοίκηση πρώτα θα αποφασίσει τι θέλει, τι στόχους θα βάλει. Μπορεί να πει θέλω τώρα να βγάλω νέους παίκτες, η βρήκα χρήματα και θέλω κάτι άλλο, η να προχωρήσει ένα άλλο πρότζεκτ. Κάθε άνθρωπος όταν θέλει να δουλέψει κάπου, πρέπει να έχει κίνητρο και στόχο. Αν δεν σε καλύπτει ο στόχος δεν έχεις διάθεση για δημιουργία. Δεν μπορεί λόγου χάρη να καλύπτει ο στόχος της παραμονής. Το να σταθεροποιηθείς σε μια κατάσταση και να κάνεις μισό βήμα παραπάνω είναι ένας στόχος που καλύπτει. Θα δούμε, είναι νωρίς ακόμα…”.
-Ο επίλογος σε σένα…
“Ήταν τιμή μας που ήμασταν εδώ πέντε χρόνι. Προπαθήσαμε κάνοντας λάθη κάθε μέρα να υπηρετήσουμε τις προσδοκίες του κόσμου και να τον κάνουμε να έρχεται για 2 ώρες στο γήπεδο είτε για να ξεπερνά τα προβλήματα του, είτε για να είναι περήφανος για το τρόπο ποτ αγωνίζεται ο ΠΑΟΚ. ΣυΜβόλαιο επιτυηχίας δεν υπάρχει. Ευχαριστούμε τον κόσμο για την συμπαράσταση. Όσοι ήταν δίπλα μας στα δύσκολα μας βοήθησαν να ανταπεξέλθουμε. Εύχομαι ο ΠΑΟΚ να μην μιλά για το ταβάνι του, να φτάσει να κοιτά κάθε μέρα πιο ψηλά, εκεί που τον οραματίζεται ο κόσμος του και εκεί που τον χρειάζεται το Ελληνικό μπάσκετ. Ευχαριστώ και τους δικούς μου ανθρώπους για την στήριξη…”.
