14 Σεπτεμβρίου 2015

Έφτασε, λοιπόν, η ώρα που η Εθνική μας θα ξαναβρεί απέναντί της την ομάδα που την έχει πληγώσει όσο καμία τα τελευταία εννιά χρόνια. Ελλάδα – Ισπανία, σε μία κόντρα με πολύ παρελθόν και ακόμα περισσότερο… παρόν.

Τι εννοούμε; Εν προκειμένω ισχύει το «φρέσκα ψάρια…». Το κίνητρο για τη νίκη είναι πολύ μεγάλο, για μία ομάδα που έχει συνηθίσει (η ίδια και τους πάντες) να πρωταγωνιστεί στις μεγάλες διοργανώσεις. Η ανομβρία της τελευταίας πενταετίας όπου η λέξη «τετράδα» αποδείχτηκε απαγορευμένος καρπός, μεγαλώνει την «πείνα» για διάκριση στη Γαλλία. Όχι ότι η Ελλάδα είναι «υποχρεωμένη» να διακρίνεται κάθε χρόνο, αλίμονο. Έλα όμως που μας έχει… κακομάθει. Και φέτος δείχνει πιο ικανή από κάθε άλλη φορά στην τελευταία πενταετία για να επιστρέψει στα γνώριμα λημέρια του βάθρου.

Όλα αυτά αφήνουν σε δεύτερη μοίρα τα περί εκδίκησης απέναντι στους Ισπανούς. Κι ας μας εκνευρίζουν όσο κανείς άλλος αυτή η ομαδάρα με το «Ο» κεφαλαίο και αυοτί οι παικταράδες παγκόαμιας εμβέλειας, με τα τερτίπια τους (που ενίοτε εξελίσσονται και σε καραγκιοζιλίκια). Μας έχουν πληγώσει πολύ (όντας ανώτεροι), κάποιες φορές μας «έκλεψαν» τον ιδρώτα με… άνωθεν αποφάσεις (βλέπε 2007), όμως για το αυριανό ματς κρατάμε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία πολύ καλή ομάδα. Σαν να ήταν η Σερβία ή η Γαλλία. Βέβαια, οι παίκτες άνθρωποι είναι, το μυαλό «δουλεύει». Όμως το εκάστοτε έξτρα κίνητρο, στο οποίο αναφέρθηκε και ο Γιάννης Μπουρούσης, πρέπει να «χρησιμοποιείται» σωστά. Όχι να «θολώσει το μυαλό», αλλά να δώσει έξτρα ώθηση.

Τι σημαίνει η έξτρα ώθηση; Αρχικά, να «τρως σίδερα» στο παρκέ. Γι’ αυτό δεν τη φοβόμαστε την Εθνική μας, θα το κάνει (δείτε τον Σπανούλη στη φωτό…). Στη συνέχεια, μεγαλύτερη συγκέντρωση. Πρέπει να ξεχάσουμε τα «νεκρά» ημίχρονα τύπου Βελγίου, γιατί δεν είναι απίθανο να βρεθούμε με 15 πόντους πίσω και μετά να τρέχουμε να συμμαζέψουμε τα ασυμμάζευτα. Είχαμε αναφέρει ότι αν αυτή η Ελλάδα αποκτήσει διάρκεια, δεν έχει να φοβηθεί κανέναν. Το μπάσκετ που μπορεί να παίξει, το έχει δείξει. Κι ας μην αντιμετώπισε κανένα «μεγαθήριο» ως τώρα.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η σημασία του αγώνα και το μέγεθος του αντιπάλου θα φέρουν τη μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοση. Αν γίνει αυτό, δεν είναι υπερβολή (ούτε έπαρση) ότι η Εθνική μας θα έχει τον πρώτο λόγο. Πρώτον, επειδή διαθέτει την πληρέστερη ομάδα των τελευταίων χρόνων και δεύτερον, διότι η Ισπανία δε δείχνει να «πατάει» στο παρκέ όπως την έχουνε συνηθίσει. Κάτι που δε φάνηκε μόνο στη φάση των ομίλων, αλλά και κόντρα στην Πολωνία. Βέβαια, όταν μιλάμε για ένα νοκ άουτ ματς, οι δύο παραπάνω παράμετροι μπορούν να πάνε περίπατο. Αυτό δεν αναιρεί ότι φέτος νιώθουμε περισσότερο από ποτέ στην τελευταία δεκαετία ότι τους Ισπανούς «τους έχουμε». Μένει να το αποδείξουμε.

Τις τελευταίες μέρες πολύς λόγος έχει γίνει για τον Πάου Γκασόλ, μετά την απόδοσή του κόντρα στην Πολωνία. Η Εθνική μας είναι δομημένη έτσι, κυρίως αμυντικά, ώστε είναι δύσκολο να χάσει μόνο από έναν παίκτη. Όμως,,όπως σωστά είπε ο Ντάνιελ Χάκετ, για να κερδίσουμε αυτό το ματς πρέπει να σκοράρουμε. Πρόβλεψη, +75 πόντους…