7 Μαρτίου 2018

ΠΑΟΚ και αυτός… Να κερδίζεις στο τοπ16 την Καρσίγιακα με το υπερ4πλάσιο μπάτζετ και στο τέλος να κυριαρχεί η απογοήτευση. Ο λόγος; Το +19 που έγινε σε χρόνο dt +6…  Πήγε  Παπαθεοδώρου το βράδυ στο σπίτι του να χαλαρώσει με μια μπυρίτσα… Τι να κάνει; Να πανηγυρίζει για το +19 του 36ου λεπτού ή να βιώνει κατάθλιψη για το τελικό +6;

Ναι ήταν καθαρά ΠΑΟΚτσήδικος ο τρόπος στο τελευταίο 4λεπτο, ο κλασσικός ΠΑΟΚ που έτσι έχασε τίτλους και όχι απλά παιχνίδια (απορούμε πως δεν μπήκε και το μπάτζερ μπίτερ του Ογκουρλού να πάει η διαφορά στο +3). Αλλά πόσο φυσιολογικό είναι αυτός ο ΠΑΟΚ να κερδίζει μια τόσο ποιοτική ομάδα-έστω και με μικρότερο ροτέισον-19 πόντους λίγο πριν τα τέλος; Πόσο φυσιολογικό είναι να ρίχνεις την πρώτη επίθεση του ΒCL κατά 17 πόντους;

Υπέρβαση ήταν, τον εαυτό της ξεπέρασε η ομάδα που ακόμα μαθαίνει, αλλά έπαιξε θανατηφόρα και ηρωική άμυνα, διαβασμένη από το τ. τιμ σε κάθε φάση στο 2ο ημίχρονο (δεν συγκράτησε την ομάδα στις αρχικές βιαστικές επιθέσεις και δεν μπορούσε να παρέμβει στο τέλος όταν είχαν χαθεί μυαλό και δυνάμεις). Στο 1ο είχε προβλήματα με τις συνεργασίες των Τούρκων, οι οποίοι όταν έχασαν την ομαδικότητα τους, παραδόθηκαν. Που ήταν ο σταρ Κένεντι, τα σουτ μέσα από το πικ εν ρολ του Γουότερς, η κυριαρχία του Τζόουνς; Αμυντική ταχύτητα, στραγγαλισμός με τα χαμηλα πόδια και τα νταμπλ τιμς, διάθεση να ακολουθήσουν στα ψηλά με 5 μπλοκ-ψυχικά ποιήματα.

Όσο φυσιολογικά ήταν αυτά για αυτόν τον ΠΑΟΚ, ε άλλο τόσο ήταν και η πλημμύρα στο τέλος. Ο Γκος πήγε το ματς στο +19 και αυτός ήταν που όντας 36 ετών τάφτησε και έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο. Φάνηκε ότι έχασε μυαλό και δυνάμεις. Ποιος όμως να πάρει την θέση του; Δεν ήταν σε καλό φεγγάρι (πάλι) ο Κόνιαρης, ο Τσόχλας ήταν έκπληξη που χρησιμοποιήθηκε μετά από καιρό, ο Κατσίβελης έπαιζε με τον Γκος, αλλά και αυτός πανικοβλήθηκε. Κάθε φορά που περνούσε το κέντρο, σταματούσε χέρια και μυαλό…

Συνολικά κακή η λειτουργία, ούτε οι άλλοι τρεις της 5άδας βοήθησαν τους γκαρντ στην πίεση. Αυτοί είναι, ακόμα και ο Ογκουρλού φαινόταν Καρλ Λιούις μπροστά τους. Ειδικά με εκείνα τα δύο λέι απ στον κρεμασμένο πάνω του Κατσίβελη… Ξεχώρισε και σωστά τον είχε μνημονεύσει το βράδυ του Σαββάτου ο Παπαθεοδώρου.

Ο ΠΑΟΚ μπορεί να αποκλειστεί για αυτό το κακό 3λεπτο (έχουν τεράστια ποιότητα οι Κένεντι, Τζόουνς, Γουότερες, Ογκουρλού για αυτό το επίπεδο,η Καρσίγιακα θα είναι εκεί άλλη ομάδα) αλλά τι θα έλεγε ο καθείς αν η ομάδα γυρνούσε από το -10 και κέρδιζε με +6; Τα συναισθήματα αλλάζουν ανάλογα με την εξέλιξη, άλλοτε λογικά και άλλοτε παράλογα. Στη Σμύρνη το γήπεδο θα γέρνει, είναι δεδομένο, 5500 Τούρκοι θα κρέμονται σαν αρνιά στα τσιγκέλια το Πάσχα, κάτι που ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί αν το ζήσει στο «Παλατάκι». Αυτή είναι η πραγματικότητα. Με 4000 κόσμο χθες η Καρσίγιακα θα λύγιζε από νωρίς, θα πετούσε λευκή πετσέτα.

Ακόμα και οι διαιτητές δεν θα έκαναν αυτά τα όργια με τις μονομερείς βολές. Φάουλ έκαναν και οι δύο ομάδες. Αδιανόητο το -19 στο +2 του ΠΑΟΚ στο ημίχρονο. Και στο τέλος πάρε 2 αντιαθλητικά, ένα επιθετικό φάουλ και ένα φάουλ στο τρίποντο. Ε όχι ρε παιδιά, με Ρουμάνο διαιτητή στο τοπ16, monsieur Patrick αποφάσισε τι θέλεις και πώς να το αποκτήσεις. Αυτές τις ομάδες έχεις, δεν έπεισες την Ρεάλ, σεβάσου τις ομάδες και βρες σοβαρούς διαιτητές. Με -17 βολές και 5 τεχνικές ποινές και αντιαθλητικά για μια ομάδα που είχε φτάσει στο +19. Ούτε στην Ουγκάντα…

Ποιά διαφορά όμως θα ήταν αρκετή στον ΠΑΟΚ; Με βάση την εκτός έδρας εικόνα της ομάδας φέτος, ούτε οι 19-20 πόντοι θα ήταν αρκετοί. Ο Λίνος έκανε το καλύτερο του αμυντικό ματς με τα ασπρόμαυρα, για αυτό τον κράτησε τόσο πολύ στο παρκέ ο «Παπ». Ήταν όμως κακός επιθετικά, αλλά με Χαραλαμπόπουλο εκτός κλίματος και με τον Μαργαρίτη να αποβάλλεται με 5 φάουλ… Χαμηλά σε επιθετική απόδοση Κόνιαρης, Ζάρας, Γκος, Χαραλαμπόπουλος, κορυφαίοι οι Κρουμπάλι, Τζάκσον που δυστυχώς για τον ΠΑΟΚ δύσκολα μπορούν να παίξουν παρέα. Για αυτό και ο 2ος έμεινε τόσο λίγο στο παρκέ. Είναι θέμα επιλογών και χημείας, διαδικασία στην οποία ο ΠΑΟΚ δεν έχει τη πολυτέλεια να μπαίνει.

Όσο για τα live παράπονα του Παπαθεοδώρου; Αν έβλεπε ο κόουτς-που είδε βέβαια…- τους παίκτες του μετά το τέλος του αγώνα θα δικαιολογούσες την ερώτηση (ναι, πρώτη…) για το black out στο τέλος. Μα πρόκριση παίζεται, δεν ήταν απλά ένα ματς πρωταθλήματος ή διαδικασία ομίλων όπου μετρούν οι βαθμοί. Είναι ρούκι στο «Παλατάκι» και δεν βίωσε ούτε τις τραγωδίες που έχει ζήσει αυτή η ομάδα χάνοντας τρόπαια στο τελευταίο σουτ, ούτε και την κάψα των λίγων αλλά πιστών original μπασκετικών φίλων της, αυτών που μένουν στο περιθώριο σχεδόν 20 χρόνια τώρα.

*Δεν υπήρχε λόγος για κλειστά στόματα στο βατερλό των βολών. Κάποιο μήνυμα πρέπει να σταλεί, μην τυχόν και την επομένη φύγει κανένα ρολό μηχανής για… Κοσοβάρο διαιτητή.