ΑΝΑΛΥΣΗ Άρης 2021-2022, τα συν και τα πλην…

Με την ολοκλήρωση τριών φιλικών αγώνων ο Άρης αρχίζει να δείχνει “προς τα έξω” το τι θα δουν, έστω και σε αδρές γραμμές, οι φίλοι του και οι φίλοι του μπάσκετ γενικότερα, αυτή τη σεζόν. 

 

Βεβαίως όλα αυτά τα έδειξε, όσο τα έδειξε, χωρίς τον βασικό Αμερικανό του σέντερ (ίσως να είναι ο Ντέβιν Τόμας, όπως γράφουμε ΕΔΩ, δείτε τον και σε βίντεο που έχουμε “ανεβάσει” στο ίδιο άρθρο) και χωρίς βασικά “γρανάζια” στο rotation του, ιδίως το αμυντικό, όπως οι Σχίζας και Πουλιανίτης.

 

Έτσι το όποιο συμπέρασμα “κινδυνεύει” να χαρακτηριστεί ρηξικέλευθο ή έστω πρόωρο, αλλά κάποια βασικά στοιχεία μπορούμε να καταγράψουμε και να τα κρατήσουμε για τη συνέχεια. 

 

Ο Άρης, όπως το είδαμε στο Ιβανώφειο, είναι μια ομάδα που θα παλέψει για κάθε μπάλα, που θα παίξει πιεστική άμυνα με παγίδες διάφορες σε όλο ή στο μισό γήπεδο (έτσι “έπνιξε” τον Ηρακλή με πρες στα 3/4 του γηπέδου χθες), που θα γυρνάει τη μπάλα για να βρει την καλή επιλογή και φυσικά θα έχει τη “μπαγκέτα” στους δύο πολύ καλούς γκαρντ που έχει, τον Ολίβιε Χάνλαν και τον Άντονι Κάουαν JR.

Η μπάλα “κατεβαίνει” στα χέρια και των δύο και τους δίνει έτσι την ευχέρεια να δημιουργήσουν, παίρνοντας καλά σκριν απ’ τον Κώττα και τον Ζίριους Ουίλιαμς αλλά και τον Τζουίστον, πλάγια ή κεντρικά, ενώ το πάθος και το ταλέντο του Νετζήπογλου προσθέτει πινελιές μαχητικότητας και δίνει “ανάσες” σκοραρίσματος σε μια ομάδα που τα έχει ανάγκη, γιατί κακά τα ψέματα το “βάθος” δεν είναι μεγάλο και όλοι πρέπει φέτος να κάνουν step up το παιχνίδι τους, ώστε η ομάδα να μην είναι στις τελευταίες θέσεις όπως τα προηγούμενα χρόνια. 

 

Ο Κάουαν είναι ένας μικρόσωμος γκαρντ, με καλό χειρισμό, με καλή διείσδυση και καλούτσικο σουτάκι, που δε φοβάται να σουτάρει πάνω στους ψηλούς που βγαίνουν στις αλλαγές πάνω του και που φαίνεται να διαβάζει καλά τα κενά στις άμυνες. Με τον Ηρακλή έβαλε 11 πόντους στο 4ο δεκάλεπτο μόνο και μόνο απ’ αυτό – από drive στην ανοικτή άμυνα των γηπεδούχων που πίεζαν για να μειώσουν και ένα τρίποντο dagger προς το τέλος. Είναι εύστοχος στις βολές, στοιχείο πολύ σημαντικό για γκαρντ που έχει τη μπάλα άρα θα παίρνει φάουλ και γενικά είναι ένας πολύ καλός παίκτης.

Ο Χάνλαν δε χρειάζεται ανάλυση, έχει άπλετο επιθετικό “οπλοστάσιο” και με τον Καστρίτη είναι ο Χάνλαν του προπερσινού Ηρακλή, των 20 πόντων μέσο όρο, δηλαδή. Έχει τη μπάλα, έχει καλό footwork, έχει καλό έλεγχο, άρα μπορεί να σουτάρει όπως θέλει, γιατί αυτό θέλει, να σουτάρει. Έβαλε χθες πέντε τρίποντα, μερικά υπό πίεση, άλλα από μακριά, γενικά ήταν… Χάνλαν. Στον Άρη ο ρόλος του δεν “τρακάρει” με τους άλλους κοντούς, αφού ο Κάουαν είναι ξεκάθαρος midscoring pointguard και ο Νετζήπογλου παίζει άμυνα και κυνηγάει κάθε φάση. Δε λέμε ότι θα βάζει 30 σε κάθε ματς, αλλά είναι ο Χάνλαν, είναι ποιοτικός παίκτης και δείχνει μέχρι στιγμής ότι θα κουβαλήσει τον Άρη μπροστά. Έχει 18, 22 και 21 πόντους στα τρία φιλικά μέχρι στιγμής, για του γραπτού λόγου το αληθές. 

Ο Ζίριους Ουίλιαμς έδειξε πολύ καλά στοιχεία, εντάξει όχι εντυπωσιακά, αλλά έβαλε πόντους, έβαλε τρίποντα, δε φοβάται το σουτ, παλεύει και μέσα στη ρακέτα, γενικά είναι μια καλή επιλογή. Στα φιλικά, γιατί στα επίσημα θα έχει πιο δυνατούς αντιπάλους και η ευθύνη σαφώς και είναι μεγαλύτερη.

Ο Λόκετ απέδειξε ότι δίκαια κέρδισε το συμβόλαιο απ’ τον Καστρίτη, καθώς είναι  “τίμιος” στην άμυνα και στην επίθεση, καλύπτει χώρους με το καλό σώμα του και τα χέρια του, παλεύει στις μπάλες και βάζει τα σουτάκια του. Για παίκτη με αυτό το κασέ και από το πρωτάθλημα της Αγγλίας και της Κύπρου είναι μια value for money επιλογή. 

 

Ο Όμηρος Νετζήπογλου είναι το μεγάλο challenge για την ομάδα, αλλά και για τον… ίδιο. Ξεκινάει πεντάδα, έχει πολύ καλά χαρακτηριστιικά, δύναμης στην άμυνα και ταλέντου μπροστά, με δυναμικά ντράιβ, διάβασμα στις φάσεις (χθες έβαλε τρία φόλοου στο καλάθι του Ηρακλή, γιατί απλά πήγαινε στο ριμπάουντ σε κάθε σουτ συμπαίκτη του), κυνήγησε “αλύπητα” τον Ντάγκλας, το αστέρι του Ηρακλή, και τον περιόρισε αισθητά και φαίνεται πως δίκαια κερδίζει την εμπιστοσύνη του Γιάννη Καστρίτη. Είναι σημαντικό για την ηλικία του αυτή η εμπιστοσύνη, αφού άρχισε και τελείωσε το ματς. Και ξέρετε τι λένε οι Αμερικανοί: “σημασία έχει ποιος τελειώνει τα ματς”.

 

Ο Γιάννης Σιδηροηλίας είναι επίσης ένα παρόμοιο project για τον Άρη, είναι ένα παιδί που παλεύει σκληρά, που παίζει άμυνα, που έχει σουτάκι που μπορεί να γίνει και καλύτερο, που παίζει με πιο ψηλούς αντιπάλους καλά, μπορεί να χαμηλώσει και να παίξει και με πιο γρήγορους, γενικά είναι ένα παιδί που επίσης έχει μπροστά του πολλά περιθώρια βελτίωσης. 

 

Κάτι παρόμοιο ισχύει και για τον Πετανίδη, που θα έχει πολλά να μάθει και να κερδίσει φέτος, σε μια σεζόν που θα έχει θέση στο ρόστερ της ομάδας και θα πρέπει να το εκμεταλλευθεί.

 

Μαχητής, όπως όλος ο Άρης, ο Τζουίστον, αλλά και ο Θωμάς Κώττας, που είχαν πολλές κερδισμένες αλλά και χαμένες κόντρες με τους ψηλούς του Ηρακλή, ιδίως με τον Λιντς που είναι πολύ δυνατός και καλός ψηλά. 

Γενικά ο Άρης δε θα είναι ομάδα για τετράδα (αλίμονο με 350 χιλιάρικα μπάτζετ), αλλά “βγάζει” μπασκετική υγεία στο παρκέ, θα παλεύει, έχει κάποιες σταθερές που βεβαίως και οι αντίπαλοι ήδη τις ξέρουν, άρα θα πρέπει να έχει και λύσεις εναλλακτικές, ενώ μην ξεχνάμε ότι όλα τα παραπάνω γράφονται χωρίς Αμερικανό σέντερ και χωρίς Σχίζα (έχει θλάση και θα επιστρέψει αργότερα, σημαντική απώλεια προφανώς) και Πουλιανίτη (ομοίως σημαντική απώλεια).

 

Με τη γνωστή στήριξη του κόσμου και την παρόμοια “αύρα” που τον ακολουθεί δεν πιστεύουμε ότι θα είναι μια ομάδα που θα κινδυνεύσει. Τα μπαν θα λυθούν σήμερα ή αύριο, η αδειοδότηση είναι σε “θολό τοπίο” μέχρι στιγμής, αλλά μείον βαθμούς θα πάρουν κι άλλες ομάδες πιθανότατα, οπότε ας περιμένουμε και αυτή την απόφαση για να δούμε τι θα κάνει βαθμολογικά, γιατί αν “φάει” -5 ή -6, τότε προφανώς και μιλάμε για μια… άλλη χρονιά, που θα μοιάζει με “γολγοθά”. Και πάλι… 

 

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on google
Share on pinterest
Share on email
Share on whatsapp
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
  • Τελευταία Νέα
Scroll to Top