Είτε «Μαραθώνιος» είτε «Κούρσα μεγάλων αποστάσεων», η ομοιότητα με το ΣΤΙΒΟ είναι εμφανής και θα μπορούσε να μας δώσει πολλές και χρήσιμες οπτικές για όλα όσα αντιμετωπίζει μια ομάδα καθώς «τρέχει προς το δικό της τερματισμό».
Βασικό στοιχείο σε μια κούρσα είναι η ψυχολογική διάσταση για κάθε διαγωνιζόμενο, με την ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ την ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ να κυριαρχούν:
ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ για τον ΠΡΟΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟ σημαίνει να συνεχίσει να τρέχει ανεπηρέαστος από εκείνον που τον καταδιώκει. Το «ΑΓΧΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΥ» είναι ένας ανασταλτικός παράγοντας, καθώς γιγαντώνεται συνεχώς στο μυαλό το ερώτημα «αν θ’ αντέξει στο ρυθμό» ή «αν θα τον περάσει ο διώκτης του με ένα δυνατό σπριντ». Γι αυτό και πολύ συχνά όλα κρίνονται στα τελευταία μέτρα.
ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ για τον ΔΙΩΚΤΗ σημαίνει να μην χάσω το κουράγιο μου και να προσπαθώ διαρκώς να βελτιώνομαι. Κομβικό σημείο σε μια κούρσα είναι εκείνο που ο προπορευόμενος πανικοβάλλεται από την πίεση του διώκτη του και μένει πίσω ή αντίστροφα εκείνο που ο διώκτης παραιτείται γιατί πιστεύει ότι δε μπορεί να τα καταφέρει. Και είναι κομβικό γιατί πολύ συχνά αυτό που συμβαίνει είναι ότι ΑΝ ΑΝΤΕΧΕ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΗ ΙΣΩΣ Ο ΔΙΩΚΤΗΣ Ή Ο ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΣ ΝΑ ΚΑΤΕΡΡΕΕ ΛΙΓΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ.
Επίσης υπάρχει και «Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΚΡΟΥΠ» που οι εναλλαγές στις θέσεις του, φέρνουν και συνεχείς εναλλαγές στην ψυχολογία, βάζοντας έτσι τον αθλητή σε μια διαδικασία υπολογισμού δυνάμεων και τακτικής. Ο εγκέφαλος δε σταματά να δουλεύει και το «ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ-ΠΡΟΣΠΑΘΩ» είναι το μεγάλο δίλημμα.
Αξιοσημείωτο κομμάτι της τακτικής των αγώνων είναι ο «ΛΑΓΟΣ». Οι λαγοί (που συνήθως είναι μέλη της ομάδας, ενίοτε ενεργούν και αυτόνομα) αναλαμβάνουν να οδηγήσουν την κούρσα σε γρήγορο ρυθμό ώστε να εξασφαλιστούν γρήγορες τελικές επιδόσεις. Με λίγα λόγια ο λαγός επιδιώκει να τραβήξει τους άλλους δρομείς σε γρήγορο ρυθμό, ταχύτερο από κείνον που οι περισσότεροι είναι προετοιμασμένοι, έτσι ώστε να τους «καταστρέψει» την κούρσα
Οι λαγοί πολλές φορές εγκαταλείπουν εντελώς την κούρσα (αφού κάνουν τη δουλειά τους) και άλλες πάλι μένουν απλά πίσω από τα πρώτα γκρουπ, προσπαθώντας να τερματίσουν χωρίς έτσι να αποκαλυφθούν. Έχει συμβεί παρόλα αυτά ένας λαγός μένοντας μετά το αρχικό «παιχνίδι» του πίσω, να βρει δυνάμεις και τελικά να κερδίσει την κούρσα (σπάνιο αλλά πιθανό). Όπως και να χει, πολλοί αθλητές παρασύρονται και χαλάνε τον δικό τους αγώνα εξαιτίας τους.
Για την αντιμετώπιση τους ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΑΓΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ Η ΟΠΟΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ «ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ» (Labs). Ακολουθείς το γκρουπ σου αλλά πάντα μετράς τις δυνάμεις σου, τις οποίες κρατάς κοντά στα υψηλά σου στάνταρ. Αν ο άλλος είναι λαγός δεν θα αντέξει για πολύ και συ θα επικρατήσεις.
Κάνοντας τώρα τη μεταφορά από το ΣΤΙΒΟ ΣΤΟ ΜΠΑΣΚΕΤ, θα ξεκινήσουμε από την ΠΙΕΣΗ που αντιμετωπίζει μια ομάδα στην προσπάθεια που κάνει να πετύχει τους στόχους της. Σημαντικό παράγοντα σ αυτή την πίεση παίζουν πολλά πράγματα, όπως η ΣΥΝΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΙΧΤΩΝ(απαραίτητο στοιχείο για να αντέξει), όπως η ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ προς τους παίχτες (στη διάρκεια της χρονιάς δοκιμάζεται η σχέση τους πολλές φορές), όπως η ΣΤΗΡΙΞΗ ή ΜΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ (έχουμε δει πολλές διοικήσεις να στερούνται υπομονής).
Ο «Λαγός» μπορεί να είναι η ΟΜΑΔΑ ΕΚΠΛΗΞΗ (που πχ κάποιοι υπολόγιζαν για πτώση αλλά σώθηκε από τα Χριστούγεννα ή που κάποιοι υπολόγιζαν στη μέση της βαθμολογίας και την Πρωτοχρονιά ήταν στην κορυφή). Ως Λαγός μπορεί να θεωρηθεί και η ομάδα που ανεβάζει τον πήχη ενός στόχου (πχ της σωτηρίας από τις 11 στις 12 νίκες).
Ας πάμε τώρα να δούμε συγκεκριμένα τι γίνεται στη φετινή Β’ εθνική:
ΑΓΙΑ και ΚΑΡΔΙΤΣΑ δίνουν μάχη σώμα με σώμα. Μια μάχη και αγωνιστική αλλά και ψυχολογική. Η ΑΓΙΑ χωρίς κρυφά χαρτιά και υπεκφυγές, βγήκε από νωρίς στην κούρσα να διεκδικήσει την 2η σερί άνοδο της. Δεν ξεκίνησε τόσο καλά αλλά «στροφή με στροφή» πλησίασε στο στόχο και θα τον διεκδικήσει ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΝΗΜΑ. Από την άλλη η ΚΑΡΔΙΤΣΑ με τα δικά της «mind games», από την αρχή «ξεχύθηκε» σε ένα ΚΛΕΦΤΟΠΟΛΕΜΟ τύπου «η ομάδα θέλει να πετύχει τη σωτηρία της» (στο μεταξύ βρισκόταν 2η). Προφανής η προσπάθεια για ψυχολογική αποφόρτιση των παιχτών της αλλά αυτή η υπερβολή ίσως αναιρεί τον ίδιο το στόχο του mind game.
Το ΠΕΥΚΟΧΩΡΙ αρχικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο «ΛΑΓΟΣ ΤΗΣ ΚΟΥΡΣΑΣ», καθώς μετά την πρεμιέρα ήταν συνεχώς μπροστά, φρενάροντας μάλιστα και την Καστοριά στην έδρα του. Κάποιοι τότε «τρόμαξαν», κάποιοι άλλοι θεωρούσαν πως είναι σίγουρα λαγός και σιγά σιγά θα ξεφουσκώσει.
Υγ δεν ξέρω βέβαια πόσο λαγός θα ήταν αν δεν χτυπούσε ο Κιγμέτογλου!
Ένα ΤΡΕΝΑΚΙ που υπάρχει με εμφανή τα χαρακτηριστικά της «ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΓΚΡΟΥΠ» (που αναφέραμε) είναι αυτό από την 4η έως την 8η θέση. Εκεί φαβορί ίσως για την 4η θέση μπορεί να ναι το Πευκοχώρι, που όμως έχει αυτή τη στιγμή το «ΑΓΧΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΥ», με τους διώκτες του να πιέζουν αφόρητα. Εκεί το ισόβαθμο Αγρίνιο και μόλις μια νίκη κάτω η Ξάνθη με το Λαγκαδά και το Στρατώνι βιώνουν την «ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΓΚΡΟΥΠ» εναλλάσσοντας διαρκώς τα συναισθήματα του «ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ-ΠΡΟΣΠΑΘΩ».
Το ΑΓΡΙΝΙΟ μια ομάδα με Υπομονή και Ηρεμία (ένας θεός ξέρει φυσικά πως το πετυχαίνει αυτό ο κόουτς Μυριούνης) από τη μια φαίνεται να έχει την απόλυτη εμπιστοσύνη μιας μπασκετικής διοίκησης αλλά από την άλλη η περιρρέουσα του συλλόγου ατμόσφαιρα δε δείχνει και πολύ «υπομονετική».
Ο ΛΑΓΚΑΔΑΣ που αρχικά (και ενώ συνέτριψε στην πρεμιέρα το μετέπειτα «Λαγό-Πευκοχώρι») έδειξε να πανικοβάλλεται αλλάζοντας προπονητή, στη συνέχεια βασίστηκε στην εμπειρία του ως «ΠΑΛΙΟΣ ΔΡΟΜΕΑΣ» σε τέτοιες αποστάσεις (όπως η Β’ εθνική), κατάφερε να γίνει φαβορί για την 4αδα μέχρι τη γκέλα του την περασμένη Κυριακή στην Κατερίνη.
Η ΞΑΝΘΗ ακολουθεί την «ΠΑΓΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ», μένοντας ανεπηρέαστη από λαγούς και τακτικές και κοιτώντας μόνο τους δικούς της «χρόνους». Πλέον οδεύει προς τελικό θρίαμβο, αφού από τη μάχη της σωτηρίας, είναι πλέον το ΦΑΒΟΡΙ ΓΙΑ ΤΗΝ 5Η ΘΕΣΗ.
Το ΣΤΡΑΤΩΝΙ μπήκε ΑΘΟΡΥΒΑ στην φετινή κούρσα(και παρέμεινε ίσως εσκεμμένα αθόρυβο, ως μετάβαση από την περσινή αν μη τι άλλο «θορυβώδη» χρονιά του), εξασφάλισε τη σωτηρία του και ενώ έμοιαζε έτοιμο για την υπέρβαση της 4αδας, δεν άντεξε μάλλον ψυχολογικά.
Το ΑΝΑΤΟΛΙΑ προσπάθησε να πάει πιο γρήγορα από την αρχή, έδειξε να ξεφεύγει, αλλά τελικά κατέληξε να ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΓΟ που έκανε το κομμάτι του και τώρα μένει πίσω από το γκρουπ για να μην αποκαλυφθεί. Λαγός φυσικά και δεν είναι, καθώς δεν έχει «συναθλητή» για να βοηθήσει, επομένως μάλλον κάτι πήγε στραβά στις «χρονομετρήσεις» του.
Ο ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ αρχικά ΕΚΤΙΜΗΣΕ ΛΑΘΟΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ. Έτσι βγήκε στην κούρσα με «λάθος χρόνους», έπειτα προσπάθησε να «τρέξει πιο γρήγορα» για να καλύψει το χαμένο έδαφος αλλά πανικοβλήθηκε κάπου στη μέση. Τελικά δε κατέρρευσε χάρη στην ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗ αλλά και την ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥ, για να σώσει τελικά την κούρσα και να επανέλθει σοφότερο και πιο έμπειρο τη νέα χρονιά.
Η ΓΕΦΥΡΑ βρίσκεται προπορευόμενη στο «ΓΚΡΟΥΠ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ». Έχει το άγχος εκείνου που βρίσκεται μπροστά αλλά μετά τη νίκη την προηγούμενη αγωνιστική με την Βέροια, έδειξε ότι δύσκολα θα χάσει την πρωτοπορία αν δεν πανικοβληθεί από τους διώκτες της. ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΕΙΧΑΝ ΓΙΑ ΛΑΓΟ που περίμεναν να καταρρεύσει, όμως είτε ήταν λαγός που παρέμεινε στην κούρσα και τελικά κέρδισε είτε δεν υπήρξε ποτέ, ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΑΝΩ ΧΕΡΙ.
ΒΕΡΟΙΑ, ΠΙΕΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΧΑΝΘ έδειξαν ότι διαθέτουν τουλάχιστον ΥΠΟΜΟΝΗ, γι’ αυτό είναι ακόμη στην κούρσα σωτηρίας και παλεύουν. Πέρασαν πολλές φορές από τη διαδικασία «ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ-ΠΡΟΣΠΑΘΩ» αλλά δεν εγκατέλειψαν ποτέ και θα φτάσουν μέχρι το νήμα πλάι πλάι.
Η ΧΑΝΘ «σταχτοπούτα» και άπειρη, έχασε «περάσματα» στο νήμα που θα μπορούσε να είχε κερδίσει. Στη συνέχεια πήγε να τρέξει πιο γρήγορα από τους χρόνους της και ίσως έκανε κακό στις αντοχές της, καθώς το Φλεβάρη ανέβασε προσωρινά τον πήχη της σωτηρίας στις 12 νίκες, αναλαμβάνοντας το ρόλο του λαγού στην ίδια της τη μάχη για σωτηρία, αλλά δεν τα κατάφερε και τώρα ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΒΓΕΙ ΑΠΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΓΚΡΟΥΠ.
Η ΒΕΡΟΙΑ απόλυτα συνειδητοποιημένη από την αρχή, γνωρίζοντας τα σημεία της κούρσας που θα βρίσκεται πίσω και περιμένοντας με υπομονή τα δικά της χρονικά σημεία που θα κάνει την αντεπίθεση, έφτασε να βρίσκεται μέσα στους στόχους της στην τελική ευθεία. ΜΕΝΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΠΡΙΝΤ.
Ο ΠΙΕΡΙΚΟΣ που είναι περίπου ίδια περίπτωση με τη Βέροια, ακολουθεί την ίδια τακτική με πέρυσι, προσπαθώντας να κάνει το «ξεπέταγμα» λίγο πριν την τελευταία στροφή. ΥΠΟΜΟΝΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΡΙΣΚΟ σε μια «αμφισβητούμενη τακτική» που όμως αν του βγει θα ναι μεγάλη επιτυχία.
ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ ΚΑΙ ΕΥΟΣΜΟΣ έχασαν από νωρίς ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, θέτοντας από την πρώτη στροφή τον εαυτό τους εκτός «αγώνα». ΑΡΑΓΕ ΕΙΧΑΝ ΤΟΥΣ «ΧΡΟΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΕΤΙΝΗ ΚΟΥΡΣΑ» ;;;;;;
Τελευταία η ΚΑΣΤΟΡΙΑ που τρέχει μόνη της από τον δεύτερο κιόλας γύρο της κούρσας και ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΑΣΕ ΦΕΤΟΣ ΗΤΑΝ ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΟ ΝΕΟ ΡΕΚΟΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ.
Πολλά μοιάζουν με έναν ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ, είτε πρόκειται για ατομικό ή ομαδικό άθλημα, είτε ακόμη και για την ΙΔΙΑ ΤΗ ΖΩΗ. Αντίπαλοι υπάρχουν παντού, εντός και εκτός παρκέ. Κάποιοι απ αυτούς είναι υπαρκτοί, τους βλέπουμε να τρέχουν πίσω ή μπροστά μας, να μας προσπερνάνε με σκοπό ή δίχως, να εγκαταλείπουν ή να μας πιέζουν προς εγκατάλειψη. Κάποιοι πάλι είναι φανταστικοί, κρυμμένοι στον κόσμο των ψευδαισθήσεων ή των «λαγών». Όπως και να χει, εκείνο που απαιτείται είναι ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ, ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΣΤΑ ΑΠΡΟΟΠΤΑ ΚΑΙ ΠΕΙΣΜΑ. ΠΕΙΣΜΑ για όλα εκείνα που θέλουμε να πετύχουμε «ΚΟΒΩΝΤΑΣ ΠΡΩΤΟΙ ΤΟ ΝΗΜΑ».
Keep running…