Το δίδυμο Λίλαρντ – ΜακΚόλουμ είναι ένα από τα καλύτερα στο ΝΒΑ, δίχως αμφισβήτηση. Αν η ομάδα του Όρεγκον είχε καλύτερη πορεία, ο Λίλαρντ θα έμπαινε και στη συζήτηση για το MVP, με τις χρονιές που κάνει. Φαίνεται, όμως, ότι χρειάζονται το «κάτι παραπάνω» για να πετύχουν… το κάτι παραπάνω! Θα το καταφέρουν φέτος;
Το δίδυμο, φυσικά, παραμένει ακλόνητο, όμως το supporting staff αλλάζει. Αρχικά, η επιστροφή του υγιούς Γιουσούφ Νούρκιτς διαφοροποιεί τα δεδομένα. Πέρυσι ο Βόσνιος σέντερ ήταν εκτός μάχης. Επέστρεψε στα τελευταία τρία ματς της «φούσκας» και έπαιξε και στους πέντε αγώνες των πλέι οφ. Ο Χασάν Ουάιτσαϊντ, στη θέση του, έκανε εντυπωσιακά στατιστικά, όμως η ιδιορρυθμία του και η απροθυμία του να έρχεται από τον πάγκο τον απομακρύνουν από το Πόρτλαντ.
Στη θέση του επέστρεψε ο Ενές Καντέρ, ένας πιο επιθετικογενής σέντερ, ο οποίος είναι άνετος στο ρόλο του μπακ απ. Ο Τούρκος έπαιξε και στους Μπλέιζερς το 2018-19, οπότε γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις.
Η μεγάλη αλλαγή έρχεται στους φόργουορντ. Ο Καρμέλο Άντονι, ο Τρέβορ Αρίζα και ο Μάριο Χεζόνια αποτελούν παρελθόν και στη θέση τους ήρθε… πιο φρέσκο υλικό. Η απόκτηση του Ρόμπερτ Κόβινγκτον από τους Χιούστον Ρόκετς μπορεί να μην είναι «φανταχτερή» κίνηση, είναι, όμως, ικανή να αλλάξει το πρόσωπο των Μπλέιζερς. Πληθωρικότατος, «3-D» φόργουορντ, που παίζει άνετα στο «3» και το «4», με το σουτ και την άμυνά του θα αναβαθμίσει το Πόρτλαντ.
Νέο απόκτημα είναι και ο «ιπτάμενος» Ντέρικ Τζόουνς JR, πρωταθλητής καρφωμάτων πέρυσι, ο οποίος, απαλλαγμένος από το φορτωμένο ροτέισον των φιναλίστ Μαϊάμι Χιτ, μπορεί να ξεκινάει ακόμα και βασικός στο «3», έχοντας πλέον τον ορίζοντα για να ξεδιπλώσει το ταλέντο του.
Οι Μπλέιζερς ανανέωσαν τον (πάντα απαραίτητο) σουτέρ από τον πάγκο, Ρόντνεϊ Χουντ. Ο βελτιωμένος Γκάρι Τρεντ και η αποκάλυψη Άνφερνι Σίμονς δίνουν βάθος στην περιφέρεια.
Ενώ είναι πιθανό να γίνουν ακόμα δύο κινήσεις στο «1» και το «4», οι Μπλέιζερς δείχνουν αποφασισμένοι να κάνουν ένα βήμα παραπάνω φέτος.