Γελάει σπάνια (γι’ αυτό και το χαμόγελό του γίνεται viral) και μιλάει μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο. Δημόσια, όλα αυτά. Γιατί «είναι καλός τύπος, εξαιρετικός άνθρωπος με χιούμορ. Και μιλάει συνεχώς με τους συμπαίκτες του, νοιάζεται για αυτούς», όπως είπε στην αρχή της χρονιάς ο Κάιλ Λόουρι. Μάταια ο Αμερικανός ρεπόρτερ προσπαθούσε χθες, μετά την επική εμφάνισή του στη Φιλαντέλφια, να του αποσπάσει μια «ζουμερή» ατάκα. «Είπαμε ότι πρέπει να δουλέψουμε σκληρά μετά το 1-2», είπε 2-3 φορές. Η απάντηση, δηλαδή, που… σιχαίνονται οι δημοσιογράφοι. Ό,τι είχε να πει, το είπε στο παρκέ του «Σπέκτρουμ». 39 πόντοι, 14 ριμπάουντ, 5 ασίστ…
Και αυτό κάνει όλη τη χρονιά φέτος. Μία χρονιά που εξελίχθηκε γι’ αυτόν σε «κολυμβήθρα του Σιλωάμ». Πέρυσι, τέτοια εποχή, οι Σαν Αντόνιο Σπερς αποκλείονταν στον πρώτο γύρο των πλέι οφ με 4-1 από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Όμως η προσοχή ήταν στραμμένη περισσότερο εκτός, παρά εντός παρκέ. Σε έναν παίκτη ο οποίος αγωνίστηκε μόλις για εννιά ματς και τον βάραιναν από υπόνοιες, μέχρι κατηγορίες.
Σπάνια ένας πρωταθλητής ΝΒΑ και MVP τελικών «αποκαθηλώθηκε» στο βαθμό που το βίωσε ο Λέοναρντ. Ο ίδιος έλεγε ότι είναι τραυματίας. Πολλοί στην πόλη του Τέξας (κι όχι μόνο) υποστήριζαν ότι δε θέλει να ξαναπαίξει στους Σπερς. Φάνηκε από την αντίδραση των φιλάθλων του Σαν Αντόνιο, οι οποίοι, στην πλειοψηφία τους, τον φώναζαν «προδότη» όταν οι Ράπτορς επισκέφθηκαν το Τέξας, στις 3 Ιανουαρίου της φετινής χρονιάς.
Την πλήρη αλήθεια, την ξέρουν όσοι εμπλέκονταν στην υπόθεση. Το επιμύθιο ήταν ότι ένας παίκτης με προσόντα για να μπει στο ΤΟΠ 5 των κορυφαίων του κόσμου, ένας από τους καλύτερους two way (επίθεση και άμυνα) καλαθοσφαιριστές στην υφήλιο, το καλοκαίρι του 2018 παραχωρήθηκε, στο Τορόντο, για ανταλλάγματα που δεν ήταν του επιπέδου του. Οι Σπερς έψαχναν τρόπο για να τον ξεφορτωθούν και οι Ράπτορς πήραν το ρίσκο, με δεδομένο ότι ένα χρόνο μετά θα ήταν ελεύθερος.
Το ένα και μοναδικό χαμόγελο που «έσκασε» κατά την παρουσίασή του στον Καναδά, έγινε… πρώτη είδηση. Πολλοί είπαν ότι δυσαρεστήθηκε που οι Σπερς τον έδωσαν στους «Πτερόσαυρους». Μάλλον δεν ήταν αυτό, αλλά το ότι έτσι κι αλλιώς, δε γελάει… ποτέ. Είπε λίγα λόγια, αλλά μέσα του ένιωθε ότι βρισκόταν σε αποστολή. On a mission, που λένε στις ΗΠΑ. Και είχε να σηκώσει και το βάρος των συνεχόμενων αποτυχιών της ομάδας στα πλέι οφ. Αλλά είχε ακόμα δρόμο ως εκεί…
Στην κανονική περίοδο, ο Λέοναρντ έπαιξε μόλις σε 60 από τους 82 αγώνες, κάτι που δείχνει ότι όντως είχε θέμα τραυματισμού. Η ομάδα τον προστάτευσε και με το παραπάνω, αφού δεν έδινε το «παρών» σε «back to back» παιχνίδια (δύο ματς σε δύο σερί βραδιές), ακόμα κι αν αυτά ήταν κρίσιμα. Ήξεραν οι Ράπτορς ότι έτσι μπορεί να έχαναν την κορυφή της Ανατολής και το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας ως τους τελικούς (ή ακόμα και να πέσουν πιο χαμηλά από τη 2η θέση). Όπως κι έγινε, από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και την παρέα του. Όμως, και τα προηγούμενα χρόνια που είχαν το αβαντάζ, τι κατάλαβαν; Ερχόταν ο ΛεΜπρον και η δική του παρέα και… σχολούσε ο γάμος. Τα πλέι οφ είναι μια εντελώς διαφορετική υπόθεση και οι Καναδοί το έμαθαν καλά αυτό.
Στην κανονική περίοδο, ο Λέοναρντ επέστρεψε στα επίπεδα Ολ Σταρ παίκτη, όπως «συστήθηκε» με τη φανέλα των Σπερς. 26.6 πόντοι (με 50% στα σουτ), 7.3 ριμπάουντ, 3.3 ασίστ, 1.8 κλεψίματα. Λίγοι περίμεναν, όμως, ακόμα και γνωρίζοντας ότι ταβάνι του είναι ο ουρανός, αυτά που θα έκανε στα πλέι οφ.
Στη σειρά με τους Ορλάντο Μάτζικ, άρχισε να ανεβάζει στροφές. Μέτρησε 27.8 πόντους, 6.6 ριμπάουντ, 3.0 ασίστ και 1.2 κλεψίματα, με 55.5% στα σουτ. Μετά το σοκ του πρώτου αγώνα, η ομάδα του Νικ Νερς έδειξε την ανωτερότητά της και ο Λέοναρντ έκανε μεγάλα ματς, παίζοντας μόλις 33.8 λεπτά ανά αγώνα.
Οι Φιλαντέλφια 76ερς, όμως, δεν ήταν… Ορλάντο Μάτζικ. Με μία BIG 4 και υψηλές προσδοκίες που φτάνουν μέχρι τους τελικούς, η παρέα του Τζοέλ Εμπίντ έδειχνε ικανή να απειλήσει το πλεονέκτημα έδρας των Ράπτορς. Την ίδια ώρα, το περιβόητο βάθος της ομάδας του Τορόντο άρχισε να… ρηχαίνει και οι βοήθειες που είχε ο Λέοναρντ επιθετικά να λιγοστεύουν. Ένας εκπληκτικός Πασκάλ Σιάκαμ και από κει και πέρα: Ο αγνώριστος σε πολλά ματς Κάιλ Λόουρι, ο 35ρης πλέον Μαρκ Γκασόλ, ο αναπληρωματικός πια Σερζ Ιμπάκα, ο έτσι κι αλλιώς ρολίστας Ντάνι Γκριν, ο προερχόμενος από σοβαρό τραυματισμό, Φρεντ ΒανΒλιτ. Στα πλέι οφ πάντα τα ροτέισον «μαζεύουν», όμως στους Ράπτορς το θέμα δεν ήταν μόνο αριθμητικό. Ήταν και θέμα απόδοσης. Αυτά φυσικά δε σημαίνουν ότι ξαφνικά η ομάδα έγινε κακή. Αμυντικά είναι ως επί το πλείστον εξαιρετική. Όμως στο άλλο μισό του παρκέ, Λέοναρντ και Σιάκαμ πετυχαίνουν το 53% των πόντων της ομάδας.
Όλα τα παραπάνω, λίγο φαίνεται ότι νοιάζουν τον ήρωα της ιστορίας μας. Όπως προαναφέρθηκε, μοιάζει να είναι σε αποστολή. Στη σειρά με τους Σίξερς πραγματοποιεί εμφανίσεις που «αρμόζουν» σε μερικούς από τους μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών. Μετράει 38.0 πόντους ανά αγώνα, 9 ριμπάουντ, 4.0 ασίστ, με το… εξωφρενικό 62% στα σουτ και 83% στις βολές. Η χθεσινή του εμφάνιση στη «Φίλι» άφησε και πάλι τους πάντες με το στόμα ανοιχτό. Δεν ήταν μόνο οι αριθμοί του, αλλά και το τρίποντο που εξαπέλυσε, χωρίς να έχει την καλύτερη ισορροπία, μπροστά στις… χερούκλες του Εμπίντ και έγραψε το 90-94, ένα λεπτό πριν το τέλος. Με αυτό το… εκνευριστικά ήρεμο στιλ του, που σε κάνει να αναρωτιέσαι: «Αλήθεια, τώρα, έβαλε 39 πόντους;».
Οι Ράπτορς ξαναπήραν το αβαντάζ έδρας και η απορία μεγαλώνει: Ως που θα φτάσει (ο Λέοναρντ) και ως που θα τους φτάσει (τους Ράπορς); Από την απάντηση στο τελευταίο ερώτημα πιθανώς θα εξαρτηθεί και η παραμονή του στο Τορόντο. Ενδεχόμενο που δε συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες στην παρούσα φάση. Είναι κι αυτός ο έρωτας με το Λ.Α…