Μποχωρίδης: Άγγιξε το τριπλ νταμπλ, ήταν και πάλι συγκινητικός, με το “ξύλο” που έφαγε από τους αντιπάλους, που κατέβαζαν συνεχώς χέρια σε κάθε του διείσδυση. Σφύριγμα όνειδος από τον Ανδρικόπουλο η τεχνική ποινή, ενώ πριν του έχουν κάνει δύο σερί φάουλ και ο Άρης πάει να κλέψει τη μπάλα! Κουράστηκε στο τέλος, αλλά και πάλι ήταν το σημείο αναφοράς. Μπράβο του…
Μάρας: Είναι ένα καθαρό 4άρι σε κορμί 5, που σουτάρει καλά και δεν μπαίνει στις μονομαχίες μέσα στη ρακέτα. Είχε σε 16 λεπτά 2 μόνο ριμπάουντ κι αυτό τα λέει όλα. Σαφώς και είναι άδικο να κριθεί από τόσο νωρίς στην ομάδα, αλλά τα χαρακτηριστικά του ως παίκτης είναι δεδομένα.
Φλιώνης: Ο γνωστός μαχητής στην άμυνα και άτολμος στην επίθεση. Έπαιξε 15 λεπτά, έκλεψε μπάλες, έβαζε το κορμί του, χρεώθηκε με λάθος φάουλ και αυτός, αλλά πρέπει να σουτάρει με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Τσαϊρέλης: Παίζει σε μια δύσκολη θεση, αλλά παίζει καλά. Ίσως τον βολεύει το νέο στιλ με τον Μποχωρίδη να διεισδύει και αυτός να τελειώνει φάσεις. Είχε 15 πόντους σε 32 λεπτά συμμετοχής, στην άμυνα παλεύει, αλλά σαφώς τα 2 ριμπάουντ για τον βασικό, θεωρητικά, σέντερ (κατά συνθήκη) της ομάδας είναι λίγα. Γενικά είναι απ’ τους καλύτερους, πάντως…
Πουλιανίτης: Έπαιξε επτά λεπτά, έκανε δύο άστοχα σουτ, δέχθηκε μία τάπα, όπου πήγε με το αριστερό από δεξιά, γενικά δεν μπορεί να κριθεί για ένα επτάλεπτο. Χρειάζεται κι αυτός αυτοπεποίθηση…
Μούρτος: Παλεύει, προσπαθεί, αλλά μέχρι εκεί. 15 λεπτά συμμετοχής με μόλις δύο σουτ. Το ότι ο κάθε άσχετος τον κρίνει και τον κατηγορεί είναι κάτι άσχημο για κάθε παίκτη, και ασεβές για τον αρχηγό του Άρη, αλλά και κάτι που δεν πρέπει να τον επηρεάζει. Δύο σουτ είναι πολύ λίγα και μερικές πάσες και άμυνες είναι πολύ λίγα…
Πριούιτ: Θυμίζει τους παίκτες από την ταινία Hoozierland, λευκούς δλδ, καλοκουρεμένους, μελαχροινούς, που κάνουν καλά όλα τα βασικά και παίζουν απλό clean μπάσκετ. Δεν ήταν άσχημος, παίζει άμυνα, έβαλε δύο σουτ, έχασε μια κρίσιμη βολή, έκανε όμως και λάθη στο τέλος, που δείχνουν ακόμη έλλειψη προσαρμογής σε ένα σκληρό πρωτάθλημα όπως το ελληνικό, και είχε 2/7 εντός πεδιάς σε 20 λεπτά συμμετοχής. Προφανώς δεν είναι ο τύπος που θα περιμένεις να σου πάρει το ματς, αλλά είναι ένα καλό “εργαλείο”.
Βασιλόπουλος: Ήταν απ’ τους καλύτερους, αλλά και κουρασμένος στο τέλος, με αποτέλεσμα να “χάσει” 2-3 προσωπικές φάσεις. Μερικά κρίσιμα ριμπάουντ και άμυνες και το σουτ του Γιαννόπουλου, που βεβαίως δε φταίει που το βάζει με το χέρι κρεμασμένο, αλλά είναι παίκτης του. Εξαιρετικός μπροστά, με καλές επιλογές, πάσες και σουτ, κακώς εκνευρίζεται πίσω, και χάνει τη συγκέντρωσή του. Η παρουσία του Ντούβιερ θα τον “απελευθερώσει”, πιστεύουμε, και θα βοηθήσει πολύ την ομάδα…
Μπελ: Το ότι είναι ο μόνος που έμεινε από την “παλιά φρουρά” των Αμερικανών του Άρη μπορεί να λέει πολλά, μπορεί και τίποτα. Με 3/10 σουτ όμως και κακές αμυντικές παρουσίες σε ματς που έπαιξε 26 λεπτά σαφώς και θα πρέπει να “δώσει” περισσότερα. Ίσως και να αδικείται απ’ τον τρόπο που παίζει η ομάδα του, χωρίς “καθαρό” άσο, δηλαδή…
