Ο μεγαλομέτοχος της αχαϊκής ΚΑΕ μίλησε για την προσπάθεια της ομάδας του, αλλά και το όραμά του για το ελληνικό μπάσκετ, το οποίο ξεκινά από τις υποδομές και την ανάπτυξη των Ακαδημιών. Αναλυτικά είπε:
Για τις επιτυχίες του Προμηθέα: Η ομάδα έχει καλά αποτελέσματα όμως δεν τα φέρνω εγώ. Πρωταγωνιστές είναι οι παίκτες και το σταφ. Η διοίκηση υποστηρίζει αυτές τις προσπάθειες. Πρέπει να ξέρουμε τα όριά μας. Όταν ο καθένας ξέρει τη θέση του και τηρούμε τα όρια, θα έρχονται καλά αποτελέσματα. Κι αν δεν έρθουν, γιατί θέλει και τύχη, θα έρθουν στην πορεία.
Για τον εαυτό του και το πώς κόλλησε το μικρόβιο του μπάσκετ: Έπαιζα στον Προμηθέα, σε ερασιτεχνικό επίπεδο, αλλά ήταν από τις αναμνήσεις που έμειναν χαραγμένες μέσα μου. Όταν τελείωσα τις σπουδές μου, θέλησα να ξανασχοληθώ με την ομάδα. Ασχολήθηκα διοικητικά το 2004-05, με την ομάδα στο Γ’ τοπικό. Η ίδια ομάδα είμαστε και τώρα που ασχολούμαστε. Το πήγαμε σκαλοπάτι σκαλοπάτι. Εγώ εκτιμώ την αγάπη που έχουν οι παράγοντες στα τοπικά πρωταθλήματα. Δεν είναι επαγγελματίες παράγοντες, αγαπούν αυτό που κάνουν. Οι εθνικές κατηγορίες έχουν πολλούς τέτοιους. Στη Β’ Εθνική παίζαμε στον όμιλο του Βορρά. Ήταν από τις πιο δύσκολες, αλλά και όμορφες χρονιές. Γνώρισα πολλούς ανθρώπους που αγαπούσαν την περιοχή και την ομάδα τους. Αυτοί οι άνθρωποι μπορούν με την κατάλληλη οργάνωση και τις ίδιες αξίες και αρχές να οδηγήσουν την ομάδα ακόμα και στην Ευρώπη.
Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας για μένα. Εγώ δεν ένιωσα ποτέ επαγγελματίας παράγοντας, ό,τι κάνω το κάνω από αγάπη. Αν αγαπάς αυτό που κάνεις, θα πετύχεις. Όταν έχεις τα χρήματα, δε φτάνει. Πολλοί είχαν χρήματα αλλά δεν πέτυχαν. Δεν είναι το μοναδικό απαραίτητο στοιχείο. Το σημαντικό είναι να μην ξεχνάς από πού ξεκίνησες, το παρελθόν σου, τους ανθρώπους που σε στήριξαν και με γνώμονα τις αξίες σου να πετύχεις.
Φέτος η ομάδα μας συμμετείχε στο Eurocup. Είχε μέσο όρο μπάτζετ 8.5 εκατομμύρια. Η Κουμπάν είχε 17 εκατομμύρια. Εμείς έχουμε το 1/10 αυτών. Αυτό όμως μας οδήγησε να είμαστε στην οκτάδα με πλεονέκτημα έδρας για να πάμε στους τέσσερις. Χρειάζεται καλή οργάνωση, σταφ, αλλά και τύχη.
Για τις υποδομές: Η διοίκηση πρέπει να μπορεί να στηρίξει τον οργανισμό της ομάδας. Μία επαγγελματική ομάδα για να φτιαχτεί θέλει τρεις μέρες. Το να χτίσεις υποδομές για το μέλλον θέλει πάνω από 10 χρόνια. Θέλει οργάνωση, πίστη, να βλέπεις μπροστά, να έχεις μεράκι. Αυτό κάναμε πριν από 10 χρόνια. Αυτό που βλέπει τώρα ο κόσμος στις υποδομές άρχισε πριν από πολλά χρόνια. Γι’ αυτό λέω ότι οι ομάδες που είναι μεν σε χαμηλότερες κατηγορίες, αλλά έχουν υποδομές, είναι πιο σταθερές από εκείνες που έχουν μόνο μία επαγγελματική ομάδα. Αυτό θα μείνει στο τέλος. Στους καιρούς που περνάμε, όλα είναι στον αέρα. Κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει στο μπάσκετ. Εμείς έχουμε υποδομές, εγκαταστάσεις, γήπεδα και την επόμενη μέρα θα μας μείνουν παιδιά. Το μπάσκετ δεν είναι η Ευρωλίγκα, το Eurocup ή το BCL. Το μπάσκετ είναι τα παιδιά που παίζουν στις Ακαδημίες. Αν κόψουμε τις ρίζες μας και δεν κοιτάξουμε από πού αρχίσαμε, θα χαθούμε.
Για το όραμά του για το μπάσκετ και την προσπάθεια που ξεκίνησε: Δε με ενδιαφέρει οποιαδήποτε θέση ή αξίωμα. Σημασία έχει να καταλάβουμε πώς μπορεί να είναι η επόμενη μέρα του ελληνικού μπάσκετ. Αν κοιτάξουμε μέσα μας, πρέπει να δούμε ότι οι ρίζες μας έχουν χαθεί. Υπάρχουν οι ομάδες που είναι στον αφρό αλλά αυτή είναι η κορυφή του παγόβουνου. Υποδομές, Ακαδημίες, δεν υπάρχει τίποτα αυτήν τη στιγμή. Η Ελλάδα είναι μία μπασκετική χώρα. Οι υπόλοιπες ομοσπονδίες έχουν δομή και τρομερή οργάνωση και… δε μας βλέπουν, έχουν περάσει από πάνω μας.
Το μπάσκετ δεν είναι δικό μου ή δικό σας, είναι όλων. Όλοι πρέπει να ενδιαφερθούν για το μπάσκετ. Όλοι πρέπει να συμμετάσχουν αν θέλουμε να φτιάξουμε κάτι καλό. Να μπουν κανόνες, αρχές, όραμα. Οι εξελίξεις μας προσπερνούν. Πριν πολλά χρόνια το κάναμε καλά. Όμως επειδή έχουμε συνηθίσει έτσι, δεν έχουμε καμία εξέλιξη. Στην επόμενη μέρα πρέπει όλοι να συμμετέχουν. Εγώ κατέθεσα κάποιες προτάσεις και θέλω να ακούσω τον κόσμο, τη γνώμη του. Αυτό θέλω να παρουσιάσω μέσα της ιστοσελίδας που δημιουργήθηκε (dwsepasa.gr), τη γνώμη του κόσμου. Είναι η πρώτη φορά που κάποιος ζητά τη γνώμη του κόσμου. Πρέπει να πει την άποψή του, τι θέλει για την επόμενη μέρα. Εμένα με ενδιαφέρει να φτιαχτεί η βάση του μπάσκετ, που θέλει χρόνια να εξελιχθεί. Παλιά γεμίζαμε τα ανοιχτά γήπεδα. Τώρα βλέπετε τίποτα τέτοιο; Βλέπετε να υπάρχει μία κουλτούρα στις Ακαδημίες για το μπάσκετ που παίζουμε; Αν θα πετύχει μια ομάδα αγωνιστικά δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία, είναι δευτερεύον.
Για ό,τι γίνεται πρέπει να παίρνεις το καλό και να προχωράς. Εγώ θέλω να φτιάξω την επόμενη γενιά που θέλει να είναι στον Προμηθέα. Να επιλέξω ανθρώπους που να κάνουν καλύτερα πράγματα. Όχι να λέμε τι καλοί που είμαστε εμείς και ο επόμενος θα φέρει την καταστροφή. Δεν ακυρώνω τίποτα από όσα έγιναν, αλλά νομίζω ότι τελευταία μας έχουν προσπεράσει οι εξελίξεις και εμείς κοιτάμε τι καλά που ήμασταν κάποτε. Και τώρα μπορεί να είμαστε καλά, αρκεί να έχουμε δομή και οργάνωση. Υπάρχει απουσία οργάνωσης. Έχω κουραστεί να βλέπω παιδιά ταλέντα με τους γονείς και τους μάνατζερ αγκαζέ. Υπάρχει νέος Διαμαντίδης και Παπαλουκάς, αλλά δεν τους βλέπουμε. Μέσα από την προσπάθεια και τη σκληρή δουλειά θα τους βρούμε. Στα παιδιά δε λένε την αλήθεια. Τους λένε τι ωραίος παίκτης που είσαι και σε αδικούν οι προπονητές σου.
Αν μου έλεγαν τι θα ήθελες να δεις, τον Προμηθέα στο EuroCup ή τις Ακαδημίες, θα επέλεγα το δεύτερο. Είναι πολύ όμορφο να βλέπεις ένα λουλούδι να ανθίζει και να μεγαλώνει παρά να είναι έτοιμο.
Για την οικονομική αυτοτέλεια του εγχειρήματος: Αυτό είναι δουλειά της Ομοσπονδίας, να δώσει κίνητρα για να υπάρχουν ομάδες με υποδομές. Να επιδοτεί όταν ένα παιδί αθλείται. Το ιταλικό μοντέλο είναι εκπληκτικό και είναι πανεύκολο να το ακολουθήσουμε. Μέσα από τα έσοδα η Ομοσπονδία να επιδοτεί τις ομάδες που έχουν δομή και κριτήρια και όχι ομάδες – σφραγίδες. Όχι όποιος είναι φίλος, αλλά όποιος κάνει δουλειά. Είτε είναι σε ένα χωριό, είτε στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει δομή και πυραμίδα και η ΕΟΚ πρέπει να προνοήσει για όλες τις ομάδες. Δεν είναι μηδαμινά τα έσοδα της Ομοσπονδίας. Πρέπει να περικόψουν από περιττά πράγματα. Έχει έσοδα γύρω στα 5 εκατομμύρια και μπορεί με ένα μάρκετινγκ να φέρει άλλα 2-3.
Για το αν μπορούν να γίνουν όλα αυτά στην Ελλάδα του 2020: Αυτά δεν αλλάζουν λίγο λίγο. Τα κόβεις κατευθείαν. Όταν δίνει το παράδειγμα η κεφαλή, μπορούν να γίνουν τα πάντα. Γιατί αν κάποιος δείχνει ότι δεν ευνοεί το σπίτι του, θα παρασύρει και τον άλλον. Είναι θέμα αρχής. Εμείς οι Έλληνες αν δούμε ότι ηγείται μίας προσπάθειας κάποιος που δεν ευνοεί τους δικούς του, θα τον ακολουθήσουμε. Όποιος Έλληνας είναι σε περιβάλλον με αυστηρούς κανόνες, είναι ο πρώτος που τους ακολουθεί. Αν είναι άναρχο το περιβάλλον, θα είναι κι αυτός άναρχος.
Για την Basket League: Είναι πολύ περίεργο ότι ο Άρης και ο ΠΑΟΚ ήταν σ’ αυτήν τη βαθμολογική και οικονομική θέση. Ομάδες που έχουν κόσμο δε θα χαθούν ποτέ γιατί έχουν την αγάπη του. Ομάδα χωρίς κόσμο δεν έχει νόημα ύπαρξης. Αυτές οι ομάδες εκφράζουν σημαντική μερίδα του κόσμου. Πρέπει να τηρούνται και οι κανόνες. Να κρίνονται όλα στον αγωνιστικό χώρο. Απέμεναν λίγες αγωνιστικές και το πιο πιθανό είναι από τις τρεις ομάδες που πάλευαν, Άρη, ΠΑΟΚ, Πανιώνιο να έπεφταν οι δυο. Δε φαίνεται απίστευτο μία από τις ομάδες της Θεσσαλονίκης να έπεφτε;
Το πρωτάθλημα έχει διακοπεί και δεν ξέρουμε τι θα γίνει. Όταν υπάρχει διακοπή, είναι παράλογο να πέφτουν ομάδες, σε όλες τις λίγκες. Του χρόνου τι θα κάνουν; Πώς θα πάνε; Πρέπει να λύσουν τα προβλήματά τους, να κάνουν μία επανεκκίνηση. Τις χρειάζεται το μπάσκετ αυτές τις ομάδες, αλλά τις χρειάζεται υγιείς. Χαίρομαι που αυτά τα γήπεδα έχουν πολύ κόσμο, από την άλλη όμως δεν τους αξίζει να βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις. Πρέπει οι ίδιοι να βρουν ρηξικέλευθες λύσεις. Είναι μία ευκαιρία για restart, να κάνουμε μία κουβέντα όλες οι ομάδες για την επόμενη μέρα του ελληνικού μπάσκετ. Να μη χρειαζόμαστε τόσους ξένους, να έχουμε περισσότερες Έλληνες που θα καταλάβουν τα δεδομένα της εποχής. Θα είναι καλύτερες και πιο υγιείς έτσι οι μέρες που έρχονται.
Στις τηλεδιασκέψεις που έγιναν, συμπέρασμα δεν μπορούσε να βγει για την επόμενη μέρα πέραν του ότι δεν μπορεί να συνεχιστεί το πρωτάθλημα. Η επόμενη μέρα όπως είναι τώρα τα δεδομένα, θα είναι μία οικονομική ισοπέδωση σε πολλά πράγματα. Μην περιμένουμε χορηγούς, προηγούνται άλλα πράγματα. Το μπάσκετ δεν είναι το πρώτο, υπάρχουν πιο σημαντικά πράγματα. Αν μου λέγατε πόσες ομάδες αντέχουν, θα έλεγα μάξιμουμ 12. Έχω την αίσθηση ότι δε θα κατέβουν αρκετές ομάδες ή θα συγχωνευθούν ομάδες. Κανείς δεν ξέρει μέχρι τον Αύγουστο τι θα γίνει. Φανταστείτε ένα πρωτάθλημα που οι χορηγοί θα είναι στο 50%. Δε μιλάω για 16 ομάδες, είναι αστείο. Όμως σηκώνουμε και 14 ομάδες; Δε μας ενδιαφέρει το καλό των συλλόγων αλλά του ελληνικού μπάσκετ. Πρέπει ο καθένας να μην κοιτάξει το συμφέρον της ομάδας του αλλά το συνολικό καλό.