Μια κουταλιά νερό!

 

Σοβαρά τώρα. Δεν πρέπει να πνιγόμαστε σε μια κουταλιά νερό. Στο μπάσκετ υπάρχουν αυτές οι τραγικές βραδιές που τίποτα δεν πάει καλά. Που «σπάνε» τα στεφάνια και τα ταμπλό, που γεννούν και τα… κοκόρια του αντιπάλου, που όλοι ανεξαιρέτως στον πάγκο μιας ομάδας είναι «απόντες».

 

Εμένα δεν με πείραξε ούτε ο τραγικά άστοχος ΜακΝίλ, ούτε ο απογοητευτικός Γουάιτ. Με ενόχλησε η νοοτροπία της ομάδας, που μόλις ένοιωσε στον λαιμό της τα χέρια του αντιπάλου, κατέβασε τα δικά της και παραδόθηκε. Με ενόχλησε η επιμονή του Πρίφτη σε παίκτες που, ακόμη και δια γυμνού οφθαλμού, ήταν σε άλλο γήπεδο.

 

Με ενόχλησαν οι μηδέν ασίστ του Γουότερς σε ένα ακόμη ασθενικό παιχνίδι, που μεγαλώνουν τα ερωτηματικά για το αν μπορεί να αντέξει το βάρος της φανέλας. Με ενόχλησε και η αδιαφορία του Χάγκινς, που περπατούσε στο παρκέ και έκανε τα φάουλ λες και ζητούσε να πάει να κάτσει στον πάγκο.

 

Και κάτι ακόμη, για να εξηγούμαστε: Με ενοχλεί ιδιαίτερα το ότι η διοίκηση της ΚΑΕ Άρης, μετά από μια τέτοια εμφάνιση – «ντροπή», δεν τραβάει το «αυτάκι» κανενός. Αν υπάρχουν στιγμές που απαιτείται διοικητική παρέμβαση στα αποδυτήρια, αν υπάρχουν στιγμές που οι παίκτες και οι προπονητές καλούνται να λογοδοτήσουν στους προϊσταμένους τους, είναι κάτι τέτοιες στιγμές. Ειδικά όταν οι παίκτες απολαμβάνουν όλα τα προνόμια που απορρέουν από μια υγιέστατη οικονομική και οργανωτική λειτουργία. Κανένα προστιματάκι, έστω και με αναστολή, δεν θα έκανε κακό.

 

Αυτό το παιχνίδι πάει, πέρασε. Μπορεί να το θυμόμαστε σαν μια κακιά ανάμνηση, μπορεί και να στοιχίσει. Όμως στην ζωή και τον αθλητισμό, σημασία έχει πάντα η επόμενη ημέρα. Και η επόμενη ημέρα υποχρεώνει τον Δημήτρη Πρίφτη και την διοίκηση, να δουν την μεγάλη εικόνα. Χωρίς πίεση, χωρίς βιασύνη, ουσιαστικά και προς όφελος της ομάδας.

 

Η ώρα των αλλαγών δεν έχει έρθει ακόμη. Σπασμωδικές κινήσεις, αλλαγές για να ικανοποιηθεί το δημόσιο αίσθημα, βιαστικές επιλογές δεν χρειάζεται να γίνουν. Παρά τα nonpaper της ΚΑΕ για «εμπιστοσύνη προς το ρόστερ και την ομάδα», όπως κυκλοφόρησαν μετά τον αγώνα με την Καβάλα, όλοι κατά βάθος ξέρουν τι πρέπει να γίνει για να μπορέσει ο Άρης να είναι έτοιμος όταν θα κρίνονται οι στόχοι του.

 

Προς ώρας, ας συγκεντρωθούν όλοι εκεί στα αποδυτήρια και ας προσπαθήσουν να αποδείξουν στα επόμενα παιχνίδια, ότι η εμφάνιση της Ποντγκόριτσα ήταν μια κακή παρένθεση. Να υπερασπιστούν τον μόχθο τους, τον ιδρώτα τους, τον επαγγελματισμό τους, την αξία που πιστεύουμε και πιστεύουν ότι έχουν. Ο κόσμος του Άρη, σε πολλές περιπτώσεις, λειτουργεί ενστικτωδώς και παρορμητικά. Είναι, όμως, δίκαιος, αντιλαμβάνεται την προσπάθεια και θέλει ο Άρης να είναι Άρης ανεξαρτήτως αντιπάλου, γηπέδου, θεσμού.

 

Υ.Γ: Επειδή πολλοί μου ζητάτε να μπω σε μια ατελείωτη μεταγραφολογία και ονοματολογία, θα σας πω απλά το εξής: Το γεγονός από μόνο του, ότι διοίκηση και ο προπονητής περιμένουν τα κοψίματα της Ευρωλίγκας τον Δεκέμβρη για να αποκτήσουν παίκτη (ή παίκτες), προκειμένου να ενισχύσουν την ομάδα, είναι εξαιρετικά παρήγορο. Το «επάνω ράφι», διέθετε πάντα καλά «προϊόντα».

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on google
Share on pinterest
Share on email
Share on whatsapp
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
  • Τελευταία Νέα
Scroll to Top