Ο Γιώργος Πεγιάς γράφει: Stop faking, keep basketing!

Η ταχύτητα του σε όλα, στον συγχρονισμό, στον συντονισμό, στην εκτέλεση, στη λήψη αποφάσεων, υποχρεώνει όποιον βρίσκεται στις τέσσερις γραμμές του να ξεπερνά τον εαυτό του, να βρίσκει δυνάμεις που δε γνώριζε, να δοκιμάζει τα όρια του (σωματικά & πνευματικά)…ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Πρέπει να βγεις εκεί έξω και να δράσεις, να αποδώσεις, να δώσεις μάχες, να προσπαθήσεις κυρίως και στο τέλος να χαρείς. Γιατί, αν πάψεις να χαίρεσαι, θα εγκαταλείψεις αργά ή γρήγορα…. ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Πρέπει να προετοιμαστείς σκληρά για να γίνεις καλύτερος, να ακούσεις, να δεις, να μάθεις, να σκεφτείς, να εξελιχθείς… ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Όμως, το παιχνίδι είναι ΟΜΑΔΙΚΟ και οφείλεις να συνεργαστείς και να συνυπάρξεις… οφείλεις απέναντι σε συμπαίκτες και προπονητές να κάνεις πρώτα απ’ όλα αυτό που μπορείς καλύτερα (δεν είναι όλοι οι παίκτες ίδιοι) …αυτό για το οποίο ο προπονητής σε επέλεξε… αυτό για το οποίο συμμετέχεις στο παιχνίδι… αυτό για το οποίο προπονήθηκες σκληρά για να ‘σαι (προσπάθεια) ή απλά ήσουν τυχερός να χεις (ταλέντο). ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ του κάθε παίκτη ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ είναι να συνεχίσει να κάνει αυτό για το οποίο κλήθηκε να παίξει. Και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ είναι να συνεχίσει να προσπαθεί να γίνει καλύτερος, εξελίσσοντας τον εαυτό του αρχικά και την ομάδα του στη συνέχεια.

 

ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΤΩΡΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ; Και απαντώ μόνος μου… ΚΑΜΙΑ! Αφού κι εκεί η μόνη σου υποχρέωση είναι να ‘σαι ο εαυτός σου. Να τον εκφράζεις αυθεντικά και τίμια. Να μην τον κρύβεις πίσω από τα “πρέπει” της κοινωνίας, πίσω από τα “θέλω” που σου έμαθαν να θες, πίσω από κάθε τι που σε κάνει να ‘σαι κάτι άλλο από την αληθινή σου φύση. Εκφράσου ελεύθερα… όσο ελεύθερα σου επιτρέπει η αντοχή σου (σχετικά με τα όρια σου) και η ανοχή σου (σχετικά με την εικόνα σου) …όσο ελεύθερα σε καλεί η ψυχοσύνθεση και η ιδιοσυγκρασία σου… γιατί μόνο έτσι θα ‘σαι ο εαυτός σου… γιατί μόνο έτσι θα ‘σαι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!

 

Ναι αλλά ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΣΑΙ; ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΣΑΙ ΩΣ ΠΑΙΚΤΗΣ; Σε τι είσαι καλός; Πόσο εύκολο είναι να το καταλάβεις, μα κυρίως να το αποδεχτείς; Είσαι αυτό που σου λέει ο μπαμπάς με τα “γυαλιά του γονιού ̈; Είσαι αυτό που σου λέει ο άνθρωπος σου με τα “μάτια της αγάπης”; Είσαι αυτό που σου λέει ο κολλητός; Είσαι αυτό που κατά βάθος επιθυμούσες; ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΣΑΙ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ; Σε τι είσαι καλός; Μπορείς να καταλάβεις, μα κι εδώ να αποδεχτείς; Είσαι πάλι αυτό που έμαθες να ‘σαι από την οικογένεια; Αυτό που ίσως οι γονείς σου θα ‘θελαν να ‘σαι; Αυτό που η κοινωνία επιτάσσει; Αυτό που πάντα ονειρευόσουν να γίνεις; Αυτό που επιθυμούσες να μοιάσεις ή να μιμηθείς;

 

Η μαγική λέξη-απάντηση σε όλα αυτά είναι μία: ΑΠΟΔΟΧΗ, αυτή η τόσο απλή λέξη, σπάνιας χρήσης και μηδαμινής κατανόησης! Αποδέξου τον εαυτό σου, μπασκετικό και μη… αποδέξου τη φύση σου… το όποιο ταλέντο σου… τα καλά σου και τα άσχημα. Αποδέξου τα τίμια και προσπάθησε να τα βελτιώσεις… όλα… και τα μεν και τα δε… δίχως να σε νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι, πως το κάνουν και γιατί… έτσι μόνο θα εξελιχθείς. Μα πρόσεξε… πάντα ΑΛΗΘΙΝΑ… μόνο αληθινά… ποτέ ψεύτικα!

 

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ… ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ… ΨΕΜΑ – FAKING!

Ζώντας σε έναν κόσμο ψεύδους και ψευδαισθήσεων, θέλουμε να ή και νομίζουμε πως είμαστε κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είμαστε… κάτι που θέλουν οι άλλοι ή που πιστεύουμε πως αν γίνουμε θα ωφεληθούμε. Ο καθένας εκεί έξω, είτε ζωή, είτε τέσσερις γραμμές, κάποια στιγμή συνάντησε το ψέμα, την υποκρισία, την προσπάθεια κάποιου να τον ξεγελάσει, τον θρασύδειλο καθωσπρεπισμό. Κι όλα αυτά για να κερδίσει κάτι που η ίδια η κοινωνία τού έμαθε πως μπορεί να κερδίσει… όπως εμπιστοσύνη ή και αγάπη… αποδοχή ή και θαυμασμό… σφύριγμα ή και νίκη ακόμη. Και το χειρότερο είναι πως πλέον μοιάζει να ναι ο μόνος τρόπος, ο μόνος δρόμος, ή έστω ο ευκολότερος!

 

Η ΛΥΣΗ – ΣΩΤΗΡΙΑ είναι μία και μοναδική!! Να αντιστέκεσαι στο κάθε τι ψεύτικο, στο κάθε τι μη αληθινό. Και να αντιδράς, ναι, να αντιδράς… να μην ανέχεσαι καν να υπάρχει γύρω σου. Και να φοβάσαι, ναι, να φοβάσαι… μην τυχόν και “κολλήσεις τη γάγγραινα”!

 

Πάψε, λοιπόν, να βγαίνεις εκεί έξω ψεύτικος… και δεν πειράζει χάσε και μία ευκαιρία… χάσε μία συμπάθεια… χάσε μία φιλία, που ποτέ δε θα είχε ο αληθινός σου εαυτός. Πάψε να μπαίνεις στις τέσσερις γραμμές και να κάνεις faking… και δεν πειράζει, χάσε και μία ευκαιρία να πας στις βολές… χάσε μία φάση… χάσε κι ένα παιχνίδι, που ίσως ο αληθινός σου εαυτός-παίκτης δε θα κέρδιζε. ΠΟΣΗ ΑΞΙΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΝΙΚΗ!

 

ΝΑΙ, δεν είναι εύκολο… ΝΑΙ, αφού συμβαίνει συνέχεια… ΝΑΙ, αφού το έχεις υποστεί άπειρες φορές… ΝΑΙ, αφού κανείς δε σε προστατεύει… ΝΑΙ, αφού έτσι μπορεί και να κερδίσεις τελικά… ΝΑΙ, ξέρω… όμως, το θέμα είναι να καταφέρεις να μην υποκύψεις….να παραμείνεις αληθινός… και τελικά, ΝΑ ΜΗ ΜΟΙΑΣΕΙΣ ΤΟ “ΤΕΡΑΣ”!!!!!

Stop Faking – Keep Basketing

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on google
Share on pinterest
Share on email
Share on whatsapp
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
  • Τελευταία Νέα
Scroll to Top