Όσοι σοκαρίστηκαν, το έπαθαν λόγω της εικόνας που έδειξε η παρέα του Γιάννη Αντετοκούνμπο τόσο στη διάρκεια της κανονικής περιόδου, όσο και στο μεγαλύτερο μέρος των πλέι οφ. Η αίσθηση που έδινε, ότι αυτό το στιλ μπάσκετ δεν μπορεί να το σταματήσει ο αντίπαλος, έχρισε την ομάδα ακόμα και φαβορί για τον τίτλο. Ειδικά εδώ στην Ελλάδα, που όλοι καμαρώνουμε και ξημερωνόμαστε (και δικαίως) για τον Γιάννη, ο ενθουσιασμός χτύπησε κόκκινο.
Οι Τορόντο Ράπτορς θύμισαν ότι στο μπάσκετ τίποτα δεν είναι μη περιορίσιμο. Ακόμα και σε τέτοιο επίπεδο. Κάτι πήγαν να κάνουν οι Μπόστον Σέλτικς στο πρώτο ματς με τους Μπακς, αλλά στη συνέχεια κατέρρευσαν. Οι «Καναδοί» ξεκίνησαν ανάποδα (με 0-2), αλλά στη συνέχεια κυριάρχησαν. Τους βοήθησε και το τρίτο ματς, το οποίο κέρδισαν στη δεύτερη παράταση. Στο μπάσκετ (και όχι μόνο) οι λεπτομέρειες παίζουν μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη των πραγμάτων. Αν γινόταν το 3-0 σ’ εκείνο το σημείο, άλλα θα αναλύαμε σήμερα.
Βέβαια, οι Ράπτορς δεν πέρασαν λόγω… τύχης. Αλλά βάσει πλάνου, τακτικής και έχοντας τα κατάλληλα εργαλεία για να το κάνουν, ακόμα κι αν κάποιες φορές η προσπάθεια αυτή έμοιαζε ανορθόδοξη: Μα, ο Καγουάι Λέοναρντ πάνω στον Γιάννη; Κι όμως, αυτό (όχι μόνο βέβαια) ήταν το «κλειδί» της πρόκρισης.
Η ομάδα που τάραξε τα νερά
Όλα αυτά δεν αναιρούν ότι οι Μπακς έκαναν μία εκπληκτική χρονιά και πως ταρακούνησαν ολόκληρο το ΝΒΑ, από δύο «σκοπιές». Πρώτον, έδειξαν μετά από χρόνια ότι μία ομάδα με πενιχρή, ως επί το πλείστον, παρουσία εδώ και δεκαετίες, και χωρίς απαραίτητα να αποτελεί εμπορικό επίκεντρο στις ΗΠΑ, μπορεί να γίνει τόσο γρήγορα ισότιμη διεκδικήτρια του τίτλου. Και δεύτερον, επειδή λάνσαραν ένα στιλ παιχνιδιού πλήρως εναρμονισμένο στις σύγχρονες επιταγές του παγκόσμιου (πλέον) μπάσκετ: Ταχύτητα, πολλές κατοχές και έφεση στο μακρινό σουτ, αλλά με (σχεδόν απόλυτο) επίκεντρο μία κυρίαρχη μορφή στο παρκέ που δεν είναι περιφερειακός παίκτης.
Τα δύο παραπάνω είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Για να φτάσουν εκεί που έφτασαν οι Μπακς, αξιοποίησαν σχεδόν στο έπακρο το «πυρηνικό όπλο» που λέγεται Γιάννης Αντετοκούνμπο. Ένας παίκτης 2.11μ., που έχει ως φυσική θέση αυτή του πάουερ φόργουορντ, αλλά μπορεί να αγωνιστεί σε όλες τις θέσεις της πεντάδας. Αυτός συνήθως αποφάσιζε τι θα γίνει, με την μπάλα στα χέρια από την κορυφή. Η ικανότητά του στο χειρισμό (για το μέγεθός του) και στο ένας εναντίον ενός, απαράμιλλη, όπως και η εξέλιξη της πάσας του. Αυτός ήταν ο λόγος που το καλοκαίρι και κατά τη διάρκεια της σεζόν οι Μπακς έβαλαν δίπλα του σουτέρ, όπως ο Λόπεζ, ο Ιλιασόβα και στη συνέχεια ο Μίροτιτς.
Οι Ράπτορς τούς έδειξαν τι χρειάζονται
Το σύστημα έπιασε στο 90% της σεζόν, αλλά στο τέλος οι Ράπτορς το μπλόκαραν. Και έδειξαν ότι οι Μπακς πρέπει να το εξελίξουν, αν θέλουν να φτάσουν ως το τέλος του δρόμου. Πώς; Πλαισιώνοντας τον Γιάννη ακόμα καλύτερα. Ο αποκλεισμός δεν είναι επ’ ουδενί δυνατόν να βγάλει… άχρηστους τους συμπαίκτες του Αντετοκούνμπο, όμως όταν τα πράγματα ζόρισαν, φάνηκε η ανάγκη για κάτι καλύτερο, σε συγκεκριμένες θέσεις. Τελευταία οι Μπακς βρέθηκαν σε πραγματικό αδιέξοδο κι αυτό μόνο χρήσιμο μπορεί να είναι για το μέλλον τους.
Σαφώς και το παραπάνω δεν προκαλεί κανέναν… πανικό. Οι Μπακς έκαναν τεράστια βήματα μέσα σε λίγα χρόνια κι αυτό πρέπει να κρατήσουν. Από την ομάδα που δεν περνούσε ούτε με… αίτηση (αρχικά στα πλέι οφ και στη συνέχεια) καν στο δεύτερο γύρο, έφτασαν να αισθάνονται αδικημένοι που δεν προκρίθηκαν στους τελικούς. Σε χρόνο… dt.
Ο ακόμα 24χρονος Γιάννης…
Το ίδιο ισχύει και για τον Γιάννη. Πάνω του έπεσε μεγάλο βάρος, αφού σε πολλά σημεία της σεζόν και των πλέι οφ έδειχνε ασταμάτητος. Όμως, αφενός είναι… άνθρωπος κι όχι ρομπότ, αφετέρου το μπάσκετ δεν έχει πάψει να αποτελεί ομαδικό άθλημα. Δείτε την αντίπερα όχθη. Οι «παπάδες» που έκανε ο Λέοναρντ πιθανότατα δε θα είχαν κανένα αντίκρισμα, αν οι Ράπτορς δεν ήταν μία καλοκουρδισμένη μηχανή, σε όλα τα επίπεδα, όπως δείχνουν και οι προ δύο εβδομάδων αποκαλυπτικές μαρτυρίες του Δημήτρη Γαλάνη στο BasketPlus, ενός κόουτς που έζησε εκ των έσω τον εν λόγω οργανισμό.
Ο Γιάννης, λοιπόν, είναι ένας παίκτης που παρόμοιό του πιθανώς να μην έχει δει το ΝΒΑ. Μην… εξανίσταστε, το τελευταίο δε μεταφράζεται στο «καλύτερος όλων των εποχών» (ή «G.O.A.T.», αμερικανιστί), έχει χρόνια μπροστά του για να το διεκδικήσει αυτό. Η αναφορά είναι για τον τρόπο που αγωνίζεται. Είπαμε, όμως, δεν είναι… Σούπερμαν. Μοιάζει τρομακτικό το πού μπορεί να φτάσει αυτός ο (ας μη λησμονούμε, ακόμα) 24χρονος παίκτης, όταν βελτιώσει τις όποιες αδυναμίες του, αποκτήσει περισσότερες εμπειρίες και «τελειοποιηθεί» το σύνολο γύρω του. Όπως έγινε με τον Μάικλ Τζόρνταν στους Μπουλς, τον Κόμπι Μπράιαντ στους Λέικερς, τον ΛεΜπρόν Τζέιμς στους Καβαλίερς, τον Στεφ Κάρι στους Ουόριορς.
Ο κοντός και ο ψηλός
Τα βήματα που πρέπει να γίνουν δε μοιάζουν πολλά. Αν παραμείνουν οι Μίντλετον (ελεύθερος), Μπρόγκντον (restricted free agent) και, δίπλα στον Μπλέντσο, προστεθεί ένας πιο δημιουργικός πόιντ γκαρντ επιπέδου, οι Μπακς θα έχουν μία τρομερή περιφερειακή γραμμή, για την πλαισίωση του Γιάννη. Η παραμονή του Λόπεζ (που φέτος πήρε ελάχιστα, τηρουμένων των αναλογιών, χρήματα) θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ, λόγω της παράλληλης ικανότητάς του μακριά και κοντά στο καλάθι, αλλά μοιάζει απαραίτητη και η απόκτηση ενός πιο ευέλικτου σέντερ δίπλα του, ειδικά για το κομμάτι των αλλαγών στην άμυνα. Σ’ όλα αυτά βέβαια δεν αγνοείται το οικονομικό κομμάτι, το οποίο θα είναι ένα «θέμα» για τους Μπακς το καλοκαίρι. Ίσως να είναι πιο δύσκολο να διατηρηθεί ο «κορμός», παρά να προστεθούν τα κατάλληλα συμπληρώματα σ’ αυτόν.
Κοντολογίς: Οι Μπακς έχουν κάθε λόγο να αισθάνονται απογοητευμένοι αυτές τις μέρες. Αφού διαλυθεί ο καπνός, όμως, θα καταλάβουν πόσο μεγάλο είναι αυτό που έχουν πετύχει. Οι κινήσεις τους μέχρι τώρα ήταν πολύ μεθοδικές. «Άνδρωσαν» χέρι – χέρι το δίδυμο Αντετοκούνμπο – Μίντλετον, επέλεξαν τον Μπρόγκντον, έφεραν τον Μπλέντσο, και πρόσφατα παίκτες όπως ο Λόπεζ, ο Μίροτιτς και ο Χιλ. Αν συνεχίσουν σ’ αυτό το μοτίβο, θα διώξουν από το μυαλό του Γιάννη οποιεσδήποτε (αν τις έχει) σκέψεις για αλλαγή περιβάλλοντος και μπορούν να πετύχουν πράγματα που ούτε οι πιο φανατικοί φίλοι τους έχουν ονειρευτεί…