Να δούμε ένα πρώτο θετικό ζήτημα τώρα που ο ΠΑΟΚ ολοκλήρωσε την Ευρωπαϊκή του περιπέτεια…; Αυτή την φορά το όργιο βλακείας (από δημοσιογράφους, παραγωγούς, wannabe ειδικούς του μπάσκετ, insiders, outsiders, αλεξιπτωτιστές κλπ) στο διάστημα αναμονής για τους τελικούς ήταν πολύ πιο αδύναμο σε σχέση με πέρσι. Ο ευρύτερος οργανισμός έκανε λοιπόν ένα βήμα μπροστά.
Έκανε κανένα πίσω; Αγωνιστικά όχι. Και αυτή την φορά αντιμετώπισε στους τελικούς μια καλύτερη ομάδα, έχοντας κάνει μια σοβαρή υπέρβαση στα ημιτελικά και με την λογική του μπάσκετ να κυριαρχεί, σε διπλά ματς δεν κατάφερε να την υπερφαλλαγίσει. Παράδειγμα…
Θα μπορούσε να το κάνει το Μαρούσι ή ο Κολοσσός με την ΑΕΚ; Ούτε για αστείο, ακόμα και αν στο πρώτο εντός έδρας ματς έφταναν σε μια νίκη. Η διαφορά ποιότητας θα έπαιζε τον πιο σημαντικό ρόλο.
Οι Βάσκοι είχαν την ποιότητα, την ποσότητα (3-4 χειριστές σκόρερς), την σταθερότητα κορμού, προπονητή, την έδρα, την σοβαρή βοήθεια των διαιτητών και δικαίως κατέκτησαν για 2η φορά το τρόπαιο, σπάζοντας και ορισμένες παραδόσεις, γιατί απλά… ΠΑΟΚ στα 100 χρόνια είναι αυτός.
Και ο Δικέφαλος; Όταν η Μπιλμπάο άρχισε να πιέζει στην άμυνα την μπάλα, όταν έβαλε την αθλητικότητα, την σκληράδα, την ταχύτητα και τους αυτοματισμούς της στο παρκέ, όταν εκμεταλλεύτηκε και τα γκρι δώρα, άφησε πίσω τον αντίπαλο της. Εννοείται οτι σε καθαρά τεχνικό επίπεδο είχε το πλεονέκτημα του Χλίνασον των 216 με το υψηλό IQ.
Μα ο ΠΑΟΚ και ποσότητα δεν έχει ειδικά στα γκαρντ και την απαιτούμενη ποιότητα και αθλητικότητα δεν διαθέτει και το απαραίτητο δέσιμο του λείπει. Ομάδα που προέκυψε από δραματικές αλλαγές τον Γενάρη, Βάλε και την αλλαγή προπονητή, τις κλασσικές αδυναμίες στην άμυνα και στην επιθετική οργάνωση, ε δεν ήθελε και πολύ να προκύψει η κατάρρευση. Όταν μάλιστα οι διαιτητές άρχισαν να σφυρίζουν με διαφορετικά κριτήρια στις δύο πλευρές του παρκέ, όλα πήραν το δρόμο τους. Στο ατιμώρητο ξύλο (ο κατσέρ Νορμάντας έκανε και όργια στην επίθεση) ο ΠΑΟΚ σπάνια φέτος βρήκε αντίδοτο.
Όχι δεν θα μείνουμε σε λεπτομέρειες. Πχ… Ρε διάολε, 210 άνθρωπος εκρηκτικός, νέος, να χάσει μόνος του δύο καρφώματα. Πόσο την έριξε ο Κλιφ την ψυχολογία των συμπαικτών του… Ούτε στο οτι στα τρία τελευταία του εκτός έδρας ματς στην διοργάνωση ο ΠΑΟΚ δέχθηκε 88, 89 και 89 πόντους.
Θα μείνουμε όμως σε άλλες λεπτομέρειες. Από τον Γενάρη το κλαμπ ενημερώνει, αφήνει να εννοηθεί ή διαρέει για την προσπάθεια του να προχωρήσει στην Ευρωλίγκα. “Και στην μεγαλύτερη διοργάνωση και θέλουμε άμεσα και αν δεν μπούμε τώρα… του χρόνου και επαφές και ο κ. Μυστακίδης θέλει”…
Τέσσερις μήνες το κλαμπ έκανε συνεχείς αναφορές στην Γιούρολιγκ, παίζοντας και οδεύοντας προς τελικούς σε διοργάνωση του βασικού θεσμού του σπορ (FIBA), στον θεσμό όπου κυριαρχεί ο συντηρητισμός και οι παραδοσιακές αξίες. Φυσικά και η ομοσπονδία θα στηρίξει την Μπιλμπάο που ποτέ δεν εξέφρασε διάθεση για κάτι πιο ελιτίστικο και μεγάλο. Χώρια η παρουσία ενός Ισπανικού θρύλου στα ανώτερα αξιώματα. H ομοσπονδία έδρασε ανάλογα. Πάρε Χοροζόφ το πρώτο ματς, πάρει το τρίο μπελκάντο στο 2ο και… “άιντε στο καλό, να μας γράφεις από το Γιούροκαπ…|”.
Μην τυχόν κάποια στιγμή το επόμενο δίμηνο αποφασίσει και η Μπιλμπάο να αποχωρήσει για το Γιούροκαπ. Θα τόχει κάνει με πονηράδα και μυαλό, χωρίς να παίρνει φόρα για κεφαλιά ψαράκι στο τοίχο.
Το καλό ήταν οτι παρακολούθησε δια ζώσης το ματς και ο Μυστακίδης. Μπορεί να μην ξέρει και πολλά από το σπορ, αλλά μια ιδέα… του τι γίνεται πήρε, ειδικά συζητώντας μετά με τον Τρινκιέρι (κυρίως). Και από την στιγμή που είναι έτοιμος να ανοίξει διάπλατα το ταμείο για μια εξαιρετικά ακριβή και ποιοτική ομάδα, ας αποφασίσει σε ποιόν θα αφήσει το recruiting (πλην Τρίνκο) του καλοκαιριού, ώστε η ομάδα να παίζει στα χρήματα, τα οποία θα δαπανηθούν. Ο Τσιάρας θα παίξει σοβαρό ρόλο στην διαδικασία με την λογική να βγάλει στελέχη το κλαμπ, μακριά από ονομαστικούς τίτλους που δεν πολυταιριάζουν.
Φέτος το “κοψοχρονίστικο” ρικρούιτινγκ χαρακτηρίστηκε (πέρα από την δεδομένη διάθεση για ποιοτική αναβάθμιση) από βιασύνη, ψήγματα άγχους, ίσως και από την δυσκολία λόγω έλλειψης διαθέσιμων παικτών. Αν το μπάτζετ για το 2ο μισό της χρονιάς συνόδευε την απόδοση (έστω με το ελαφρυντικό ότι όλα έγιναν στο μέσο της σεζόν), ο ΠΑΟΚ θα “κτυπούσε” πολύ πιο δυνατά την Μπιλμπάο και ίσως να την έβγαζε… νοκ άουτ με ένα καλό άπερκατ. Αφού όμως στο FEC ο Μυστακίδης έβγαλε πορτοφόλι σε αυτό το βαθμό (μπάτζετ από 950 χιλ. σε 2.5 εκ. με τα μπάι άουτ), όλοι κατανοούν τις παπάδες μπορεί να κάνει στο Γιούροκαπ.
Άλλωστε τα χρονικά περιθώρια είναι πλέον μεγάλα για να γίνουν οι καλύτερες δυνατές επιλογές στελεχών, παικτών, στρατηγικής και πλάνου. Να υποθέσουμε πάντως οτι οι πρόσφατες τοποθετήσεις του Μπουντούρη για την μεταγραφολογία (από αυτούς που αγαπούν, όπως είπε, τον ΠΑΟΚ) να αφορούσαν και στελέχη εντός ομάδας. Τι λες Νικόλα;
Και τέλος… Η σεζόν συνεχίζεται. Ο ΠΑΟΚ είναι υποχρεωμένος να κρατήσει τα κεκτημένα της 3ης θέσης με ένα καλό ντεμαράζ στην Λίγκα. Το κλαμπ δεν έχει λόγο να τα βάψει μαύρα για την μη κατάκτηση (δεν έχασε το κύπελλο, δεν τόχε ποτέ) της κούπας του FEC, η χρονιά στην διοργάνωση πετυχημένη ήταν, άλλοι ονειρεύονται τελικούς και ο Δικέφαλος πήγε σε δύο σερί. Στην διοργάνωση που του άξιζε να βρίσκεται.
*Βλέποντας οι παίκτες προς το τέλος του ματς οτι δεν υπάρχει ελπίδα διεκδίκησης του τίτλου, αναλώθηκαν σε ατομικές ενέργειες για τα στατιστικά τους. Οπότε στη νέα ποιοτική αναβάθμηση ζητούμενο και η νοοτροπία…
*Τοποθετήθηκαν στην ίδια πρόταση (από “συνάδελφο”) οι απώλειες τίτλων σε Βόλο και Μπιλμπάο. Υποψήφιος για το Φόρεστ Γκαμπ 2…
*Πλούσια η Ελληνική γλώσσα… Κόψτε επιτέλους αυτό το… “το ποτάμι δεν γυρνά πίσω”. Βάλτε λίμνες, τσουνάμι, καταρράκτες, χιονοστιβάδες. Κακά τα ψέμματα, ο ΠΑΟΚ που έρχεται πιο πολύ χιονοστιβάδα θα θυμίζει, παρά ποτάμι.