Σαφώς ένα μετάλλιο είναι σημαντική υπόθεση, όμως αυτό που είπαν με ένα στόμα ο κόουτς Δημήτρης Μπουσβάρος και ο Κώστας Βλάσιος, ήταν πέρα για πέρα αληθινό: Ο Άρης μπορούσε κάτι παραπάνω. Ας όψεται η απώλεια της διαφοράς στους αγώνες με Ολυμπιακό και Περιστέρι και τα φαλτσοσφυρίγματα κόντρα στους «ερυθρόλευκους».
Όλα αυτά δεν αναιρούν την εξαιρετική παρουσία του Άρη, ο οποίος έδειξε ότι αγωνιστικά βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τις ομάδες που διακρίθηκαν στο Πανελλήνιο, βιώνοντας πολύ πιο δύσκολες συνθήκες. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι ο Ολυμπιακός, το Περιστέρι και ο Προμηθέας Πατρών αποτελούν υπόδειγμα λειτουργίας στις «μικρές» ηλικίες. Όχι μόνο μαζεύουν ή προσπαθούν να μαζέψουν ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί, αλλά έχουν άκρως επαγγελματική οργάνωση.
Ο Ολυμπιακός ενίσχυσε σημαντικά τις ακαδημίες του, προσλαμβάνοντας και προσωπικότητες όπως ο Νίκος Μπάρλος και ο Δημήτρης Τσαλδάρης. Στην Πάτρα, ο Βαγγέλης Λιόλιος θεωρεί τις Ακαδημίες «πρέπει» για τη γενικότερη εκτόξευση του Προμηθέα και ήδη τις λειτουργεί σε επαγγελματικά επίπεδα. Το Περιστέρι έχει ιστορία ανάδειξης νεαρών παικτών και αποτελεί πόλο έλξης για όσους θέλουν να «φτιάξουν» την καριέρα τους. Υπάρχουν κι άλλες ομάδες μ’ αυτό το μοντέλο, που δεν πήγαν στην τελική φάση της Ελευθερούπολης.
Ο Άρης δεν έχει να αντιπαρατάξει τίποτα αντίστοιχο. Μόνο το βαρύ όνομα, την ιστορία και την αίσθηση του «να παίζεις με τη φανέλα του Αυτοκράτορα». Σε επίπεδο οργάνωσης και λειτουργίας, είναι πολύ πίσω. Και κανείς δεν πρέπει να σταθεί στην επιτυχία της Ελευθερούπολης, η οποία όπως προαναφέρθηκε θα μπορούσε να είναι ακόμα μεγαλύτερη. Αυτή οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό και στους ηρωισμούς εφόρων και προπονητών των «μικρών» τμημάτων, οι οποίοι μαζί με τους παίκτες, έχουν κάθε λόγο να τη χαρούν. Ο υπόλοιπος μπασκετικός Άρης, πρέπει ήδη να σκέφτεται το «αύριο».
Σε επίπεδο εφηβικού, παιδικού, ακαδημιών, άλλα πράγματα έχουν μεγαλύτερη σημασία από το αποτέλεσμα, με κυριότερο την ανάδειξη των παικτών. Κάτι που προδιαθέτει όσο το δυνατόν πιο άρτια δουλειά σε ομαδικό και ατομικό επίπεδο. Εν προκειμένω, η δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκονται η ΚΑΕ και ο Α.Σ., μεταφέρεται και στις Ακαδημίες.
Ο Άρης έχει πολύ καλή εφηβική ομάδα, η οποία διαθέτει παίκτες που (κλείνουν τα 18 και) υπό νορμάλ συνθήκες πρέπει να αποτελούν περουσιακά στοιχεία της ομάδας. Η κακή, εξωαγωνιστικά, κατάσταση, αλλά και ο νόμος – παρωδία, που επιτρέπει στους παίκτες να αποχωρήσουν από μία ομάδα μόλις ενηλικιωθούν, χωρίς αυτή να έχει κάποιο όφελος, εγκυμονεί κινδύνους για το μέλλον αυτών των παικτών στο «Nick Galis Hall». Ήδη ομάδες που προαναφέρθηκαν τους θέλουν και το έχουν δείξει. Αυτήν τη στιγμή, μπορούν να τους προσφέρουν περισσότερα, σε όλους τους τομείς.
Ο Άρης καλείται να «απαντήσει». Και μην πάει το μυαλό του κόσμου μόνο στο χρήμα, αυτό έτσι κι αλλιώς ο Άρης δεν το έχει (σε σχέση με τους υπόλοιπους). Για έναν 16χρονο, 17χρονο, 18χρονο, εξίσου σημαντικές με το χρήμα, είναι, ή πρέπει να είναι, οι συνθήκες με τις οποίες θα δουλέψει, για να γίνει ένας ολοκληρωμένος καλαθοσφαιριστής. Γιατί σίγουρα δεν είναι ολοκληρωμένος, αφού Λούκα Ντόντσιτς δε βγαίνουν με τη σέσουλα.
Εκεί, λοιπόν, πρέπει να ρίξει το βάρος ο Άρης: Στις συνθήκες δουλειάς των «μικρών». Και να το κάνει γρήγορα. Πέρυσι το καλοκαίρι παρουσιάστηκαν αναταράξεις στις σχέσεις της ομάδας με κάποιους νεαρούς παίκτες. Κάποιες έχουν ξεπεραστεί. Ο Άρης, στη φάση που βρίσκεται, οφείλει να βγάλει δικά του παιδιά, από τη στιγμή που δεν έχει το χρήμα για να αποκτήσει την αφρόκρεμα των Ελλήνων παικτών, ή ακριβοθώρητους ξένους. Και από τη στιγμή που και η ιδιοκτησία έχει δηλώσει τη σαφή επιθυμία της σε δημιουργία ελληνικού κορμύ, ό,τι είναι να γίνει, πρέπει να γίνει σύντομα.
Αντί επιλόγου, απαραίτητη υποσημείωση: Πολλές φορές και ειδικά μετά από μία αγωνιστική επιτυχία, πολλοί ξεσηκώνονται και απαιτούν ξαφνικά την παραμονή και αξιοποίηση όλης της ομάδας. Όχι, δεν μπορούν όλοι οι 17-18ρηδες να παίξουν σε υψηλό επίπεδο. Εδώ «μπαίνει» η ομάδα, η οποία πρέπει να αξιολογήσει σωστά τις δυνατότητες των νεαρών και να προωθήσει όσους θεωρεί ότι μπορούν να τη βοηθήσουν είτε βραχυπρόθεσμα, είτε μακροπρόθεσμα. Εν προκειμένω είναι δοκιμασμένη λύση ο δανεισμός κάποιων νεαρών. Αλλά για να τους δανείσεις, πρέπει να τους κρατήσεις…