Η Εθνική έχει μπροστά της πεδίον δόξης λαμπρόν. Έχει όλα τα φόντα να τα καταφέρει και μάλιστα πολύ καλά. Έχει τις δυνατότητες, γιατί έχει παίκτες που ανταποκρίνονται σε όλα τα στιλ του σύγχρονου ευρωπαϊκού μπάσκετ. Το θέμα είναι να μπορέσει να παίξει αυτό που πρέπει, όταν πρέπει.
Γιατί αυτό είναι το σημαντικό. Σε δέκα-δεκαπέντε μέρες, μαζεμένες να παίξει καλό μπάσκετ, και να βρει λύσεις σε όλα τα προβλήματα μονομιάς. Κάτι που έδειξε πως δεν μπόρεσε να κάνει με τη Σερβία πέρσι.
Φέτος έχει όλα τα «φόντα», όπως έλεγαν κι έγραφαν οι παλιοί, να πρωταγωνιστήσει σε ένα απ’ τα, όπως προβλέπεται, πιο δύσκολα και συναρπαστικά Ευρωμπάσκετ, με 8-10 ομάδες έτοιμες να πάνε στο βάθρο! Μόνο που εκεί χωράνε μόνο τρεις κι ελπίζουμε να είναι κι η Εθνική μας ανάμεσα τους.
Tips
- Μόνο που θα πρέπει να βρούμε ένα ξεκάθαρο στιλ που να εμπλέκει πιο πολύ τους ψηλούς. Αυτό το μπάσιμο των κοντών και έξω η μπάλα για τρίποντο, το λεγόμενο split είναι πιο προβλέψιμο κι από τις αντιδράσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
- Μόνο θλίψη μπορεί να νιώσει κανείς που γνώριζε τον Γιάννη Ξενάκη. Και μια απίστευτη έκπληξη, αλλά παράλληλα και διαπίστωση πως «ένα τίποτα είμαστε» πραγματικά.
- Ό,τι και να πούμε για τον Γιάννη Ξενάκη, όσοι τυχεροί τον ζήσαμε και δουλέψαμε μαζί του, έστω και εξ αποστάσεως, θα είναι λίγο. Κρίμα που ο Γιάννης βιάστηκε να φύγει. Πολύ νωρίς, είχε να δώσει πάρα πολλά ακόμη στη δημοσιογραφία, στους φίλους του, στην οικογένεια του. Καλό Παράδεισο Γιάννη…
Από την εφημερίδα Arena Press