Πανελούδης

Εζησε από μέσα όλη τη νεότερη ιστορία του ΠΑΟΚ. Σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Συνέδεσε το όνομά του κυρίως με το καλαθοσφαιρικό τμήμα από την προεδρία του οποίου αποχώρησε οριστικά το 2007. Ο Τάκης Πανελούδης, με 38 χρόνια παραγοντικής διαδρομής, μιλάει για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια για τα λάθη του, τις κατηγορίες που έχει δεχθεί αλλά και την υπάρχουσα κατάσταση στον σύλλογο.

Η συνέντευξη δόθηκε στο Goal

-Προέκυψε πρόσφατα ένας προβληματισμός από παράγοντες της δικής σας γενιάς, όπως είναι οι κ. Βεζυρτζής και Οικονομίδης, σχετικά με το πού βαδίζει ο μπασκετικός ΠΑΟΚ. Οι ήττες από το Ρέθυμνο προκάλεσαν συναισθήματα απογοήτευσης…

«Ποιος αντέχει να βλέπει την ομάδα του να μην πετυχαίνει στόχους; Κανείς. Πρέπει να δούμε όμως και με τι υλικά έγινε η φετινή ή η περσινή προσπάθεια του ΠΑΟΚ. Κάναμε δυο ήττες από μια ομάδα νοικοκυρεμένη όπως είναι το Ρέθυμνο. Οταν έρχεται η ώρα του απολογισμού τι θα βάλεις στη ζυγαριά; Τι είναι προτιμότερο; Να έχεις μια ομάδα χωρίς ενημερότητα, χωρίς πρόσωπο, με χρέη στην εφορία και να έχεις μια αναλαμπή, μια νίκη που ουσιαστικά θα είναι χωρίς αντίκρισμα; Κριτική πρέπει να υπάρχει. Οι φίλοι μου, που ανέφερες με καλή διάθεση, καλή πρόθεση εξέφρασαν και προβληματισμούς γιατί πονάνε την ομάδα. Η δική μου γνώμη είναι `’κάθε πράγμα στον καιρό του”. Πρέπει να σεβόμαστε αυτό που έχουμε τώρα να εκτιμούμε, γιατί έργο αυτή η διοίκηση έχει κάνει μεγάλο κατά τη γνώμη μου. Με την υπάρχουσα κατάσταση, χωρίς τη συνδρομή κάποιου εύρωστου οικονομικά παράγοντα ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να κάνει πρωταθλητισμό».

-Λέτε πως δεν μπορεί να συμβαδίσει προσπάθεια εξυγίανσης και η επίτευξη αγωνιστικού στόχου;

«Η πείρα μου λέει πως τα νούμερα δεν θάβονται. Ο,τι αφήσεις σήμερα, θα το βρεις μπροστά σου αύριο. Ο Πρέλεβιτς είναι ο ιδανικός άνθρωπος κατά τη γνώμη μου για να φέρεις εις πέρας αυτό το δύσκολο έργο που λέγεται εξυγίανση. Διαθέτει γαλήνιο χαρακτήρα, τετράγωνη λογική, είναι απλός ως άνθρωπος και ρεαλιστής. Αυτή η διοίκηση αλλά και το τεχνικό τιμ εκπέμπουν αξιοπρέπεια και σεβασμό, αυτές είναι δυο πολύ μεγάλες λέξεις. Υπάρχουν βέβαια πολλά θέματα προς συζήτηση. Για μένα θα ήταν χρήσιμο να απαντηθεί το εξής: Ολα αυτά τα χρόνια δεκάδες παράγοντες πέρασαν από το μπάσκετ, πρόσφεραν και οικονομικά και ηθικά. Γιατί έφυγαν; Γιατί δεν τους κράτησε η οικογένεια του ΠΑΟΚ; Ο Δρόσος, παραδείγματος χάρη, ήταν καλύτερος από τον Αμοιρίδη; Ξέρετε τι με στενοχωρεί; Αυτή η γκρίνια, η αμφισβήτηση που μονίμως υπάρχει. Ακόμη και τώρα, ακόμη και απέναντι στον Ιβάν Σαββίδη».

-Εχετε κατηγορηθεί ότι αφήσατε μεγάλα χρέη στην ομάδα, πως ευθύνεστε σε μεγάλο βαθμό για το γεγονός πώς σήμερα ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι…

«Το σίγουρο είναι πως έκανα λάθη, μεγάλα. Αυτό που δεν ανέχομαι είναι να αμφισβητούν την εντιμότητά μου. Προσπάθησαν κάποιοι να μου φορτώσουν τη ρετσινιά ανέντιμου ανθρώπου και έσπασαν τα μούτρα τους στα δικαστήρια. Δεν έχω καμία αντίρρηση να δημοσιοποιηθούν όλα τα στοιχεία, τι συνέβη από το 2004 και έπειτα στην ομάδα: Να δούμε τι έγινε μέχρι το 2007 όταν και αποχώρησα και τι έγινε μετά το 2007. Γιατί τα δικά μου χρέη όπως λέτε ήταν 100 δραχμές και μετά από λίγα χρόνια έγιναν 1.000. Εχω τη συνείδησή μου ήσυχη, πούλησα το σπίτι μου, είχα οικονομικά προβλήματα, δεν πούλησα όμως την ψυχή μου κι ας μου προτάθηκαν λεφτά κάτω από το τραπέζι για εξυπηρετηθούν καταστάσεις. Λάθη έγιναν, να κριθώ, τον ΠΑΟΚ εν γνώση μου δεν θα τον έβλαπτα ποτέ».

-Τι εννοείτε «λεφτά κάτω από το τραπέζι»;

«Οπως το ακούς, χοντρά λεφτά. Δεν θα επεκταθώ στο ποιοι μου τα έδιναν και γιατί. Δυστυχώς η οικονομική κατάρρευση της ΚΑΕ ήρθε όταν και η προσωπική μου κατάσταση άρχισε να κατηφορίζει. Τι θυμήθηκα τώρα; Πούλησα το σπίτι μου, όντας σε αδιέξοδο, ήταν Αύγουστος θυμάμαι κι έτρεχα να δώσω ένα μέρος αυτών των χρημάτων σε ένα κοπρόσκυλο, έναν βοηθό προπονητή, έναν αχάριστο, αγνώμονα και άφιλο άνθρωπο που στη συνέχεια με κατηγορούσε…».

Ο Τέρι Μιλς, τα 70 εκατ. δραχμές και το «αγκάθι»　

-Παραδέχεστε όμως πως κάνατε λάθη, πως έχετε ευθύνες;

«Ναι, βέβαια όχι στον βαθμό που θέλησαν κάποιοι να μου φορτώσουν. Βγήκαν νούμερα που δεν είχαν σχέση με την πραγματικότητα. Μια οφειλή προς τον μάνατζερ Παπαδάκη ας πούμε ήταν 482.000 ευρώ. Αυτό έγραφαν τα νούμερα, όμως αυτό το ποσό ήταν διαπραγματεύσιμο και φυσικά δεν πληρώθηκε αυτούσιο, αλλά σε βάθος χρόνου. Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένας φάκελος. Εγραφε απ’ έξω Τέρι Μιλς. Τον θυμάστε; Ξέρετε τι στοίχισε σε μένα η έλευση εκείνου του Αμερικανού από το ΝΒΑ που στη συνέχεια τον έδιωξε ο τότε προπονητής μας; Περίπου 70 εκατ. δρχ. Ανέφερα έτσι τυχαία ένα παράδειγμα. Εσείς τι λέτε; Ηταν η πρώτη ή η τελευταία φορά που έβαζα το χέρι την τσέπη; Δεν θα μιλήσω για καρτέλες, αυτοί που πρέπει ξέρουν… Εμεινε ένα αγκάθι μέσα μου μέσα από την 38χρονη παραγοντική διαδρομή. Οτι προσπάθησαν άδικα να με διαπομπεύσουν και να με διαβάλουν».

Ο Βιολίδης, ο Ζαγοράκης, το ταξίδι

-Είπατε πως αυτό που σας ενοχλεί είναι μεταξύ άλλων η έλλειψη ομοψυχίας στον ΠΑΟΚ…

«Αναρωτήθηκα πώς και γιατί χάνουμε ανθρώπους που πρόσφεραν. Στην περίπτωση του Ζαγοράκη ας πούμε. Η παρουσία του έστειλε 22.800 να πάνε στα γκισέ και να πάρουν διαρκείας. Και μέσα σε δυο χρόνια αυτός ο άνθρωπος υβριζόταν με τον χειρότερο τρόπο»

-Κατηγορήθηκε μεταξύ άλλων για τη στήριξη που παρείχε στον Βιολίδη.

«Μακάρι ο ΠΑΟΚ να είχε 10 Βιολίδηδες. Ξέρετε πόσες φορές έχει στηρίξει το μπάσκετ του ΠΑΟΚ; Ξέρετε τι λεφτά έχει βάλει; Θυμάμαι μια φορά, και δεν ντρέπομαι να το πω, δεν είχαμε χρήματα για να ταξιδέψει η ομάδα στη Ρόδο για ένα ματς. Τα έδωσε την τελευταία στιγμή ο Βιολίδης χωρίς να είναι τίποτα στην ΚΑΕ».

-Τελικά τι κρατάτε από αυτήν τη διαδρομή σας;

«Είμαι πλέον 64 ετών, βρίσκομαι στο ηλιοβασίλεμα της ζωής μου. Πιάνω πολλές φορές τον εαυτό μου να ταξιδεύει σε όμορφες στιγμές του παρελθόντος… Οπως την πρώτη φορά που πήγα στο γήπεδο στο Σιντριβάνι το 1956 μαζί με τον πατέρα μου για να δω τον ΠΑΟΚ, το 1973 όταν βρέθηκα έφορος στο ποδόσφαιρο, τις μεγάλες στιγμές του μπάσκετ… Αυτά τα ταξίδια κρατάω μέσα μου».

«Ο ΠΑΟΚ είχε συμφωνήσει με τον Ιωαννίδη»
Η ιστορία μπορεί να είχε γραφτεί διαφορετικά για τον μπασκετικό ΠΑΟΚ εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Και ο Τ. Πανελούδης το επιβεβαιώνει: «Με τον Γιάννη Ιωαννίδη είχαμε συμφωνήσει. Μιλούσαμε μαζί του έναν χρόνο. Τον περιμέναμε στην προπόνησή μας. Θυμάμαι είχαμε πάρει τηλέφωνο και τον τότε διευθυντή της εφημερίδας `’Σπορ του Βορρά”, τον Δημήτρη Μπούζα. `’Στείλε φωτογράφο στην προπόνηση, έρχεται ο νέος προπονητής” του είπαμε. Ο Ιωαννίδης είχε βάλει τις φόρμες του για να έρθει στην προπόνηση και την τελευταία στιγμή άλλαξε γνώμη. `’Και τι θα λένε οι ΠΑΟΚτσήδες αν δεν πάρουμε το πρωτάθλημα;” ήταν το ερώτημα που τον βασάνιζε. Τελικώς ο Ιωαννίδης πήγε στον Ολυμπιακό κι εμείς φέραμε τον Ιβκοβιτς που μετέπειτα έγινε και κουμπάρος μου». Οσο για το θέμα Γκάλη: «Τον θέλαμε, συζητήσαμε μαζί του, ήταν τέτοια εποχή όταν τα είχε σπάσει με τον Αρη, είχαμε κλείσει, όμως ήταν αμετάπειστος ο Ιβκοβιτς». Κατά τον κ. Πανελούδη δεν έπαιξε ρόλο η άρνηση του Φασούλα στην έλευση Γκάλη: «Οχι, ήταν καθαρά θέμα προπονητή, δεν τον ήθελε».