Οι φίλοι του Άρη, έχουν ένα λόγο παραπάνω για να θυμούνται εκείνες τις μέρες. Έβλεπαν μία Εθνική, η ραχοκοκαλιά της οποίας ήταν ο Άρης (Γκάλης, Γιαννάκης, συν Φιλίππου, Ρωμανίδης) και την ομάδα τους να αρχίσει να κάνει ήδη θόρυβο στην Ευρώπη, έχοντας πάρει τα σκήπτρα στην Ελλάδα. Τα χρόνια που ακολούθησαν έχτισαν την «Αυτοκρατορία» του Άρη στο ελληνικό μπάσκετ.
Όλα αυτά είναι ευχάριστες εκλάμψεις στο μυαλό των φίλων της ομάδας. Γιατί το σήμερα τη βρίσκει σε ένα αδιέξοδο, το οποίο «σέρνεται» εδώ και δύο χρόνια. Όποιος ξεχνάει το παρελθόν του δεν έχει μέλλον. Όμως, όποιος ζει μόνο με το παρελθόν του, δεν έχει μέλλον επίσης. Το μακροπρόθεσμο κέρδος του Άρη από τη «χρυσή» εποχή του είναι ότι ακόμα και σε πολύ δύσκολες καταστάσεις, έχει την αύρα, τη φανέλα, το ειδικό βάρος μιας πολύ μεγάλης ομάδας, που είχε αναδειχτεί η μεγαλύτερη του 20ού αιώνα. Πρακτικά, στη δεδομένη χρονική στιγμή αυτά δεν του αρκούν για να βγει από το αδιέξοδο. Συν τοις άλλοις, δεν μπορεί να αξιοποιήσει τα παραπάνω και εμπορικά, στην κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα, το μπάσκετ και η ίδια η ομάδα.
Η κατάσταση στον Άρη είναι πολύ δύσκολη και αν δε βρεθεί λύση σύντομα, θα γίνει ακόμα δυσκολότερη. Ο σχεδιασμός για την επόμενη σεζόν ξεκινά με δεδομένα τα ban και ο Άρης μπαίνει σε ένα πολύ επικίνδυνο μονοπάτι, από τη στιγμή μάλιστα που δεν προτίθεται να κρατήσει κάποιον από τους φετινούς ξένους του. Οι παίκτες που μπορεί να πάρει είναι λίγοι και αρκετοί εκτός οικονομικών δυνατοτήτων. Όμως δεν είναι μόνο το αγωνιστικό. Τα χρέη «πνίγουν» την ομάδα, η πίεση από τους έχοντες λαμβάνειν αυξάνεται καθημερινά και όλοι μπορούν να φανταστούν τι θα ακολουθήσει σε περίπτωση κατάπτωσης της εγγυητικής και νέων προσφυγών.
Ο Δημήτρης Γουλιέλμος αναζητά οικονομικές «ανάσες», τις οποίες δε βρίσκει στην παρούσα φάση. Η μαζική συνάντηση με επιφανείς φίλους της ομάδας δεν έχει γίνει ακόμη, όμως και να γίνει, ουδείς μπορεί να εγγυηθεί ότι θα έχει αποτελέσματα. Την ίδια ώρα, πρόβλημα αποτελούν ακόμα και τα «kick out των φετινών ξένων, ώστε να μην ενεργοποιηθούν τα (αυξημένα) συμβόλαιά τους για την επόμενη χρονιά. Είναι σεβαστό το ποσό που χρειάζεται. Όπως σεβαστό (για τη νυν κατάσταση του Άρη) είναι το ποσό που απαιτείται για να διευθετηθούν οι φετινές οφειλές ώστε να ξεκινήσουν συζητήσεις με Έλληνες όπως ο Λευτέρης Μποχωρίδης και ο Βασίλης Τολιόπουλος (στην περίπτωση του Μποχωρίδη δεν είναι μόνο φετινές).
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι ο Άρης βιώνει ακόμα μία πολύ δύσκολη φάση στη σύγχρονη ιστορία του. Και αυτήν τη φορά, τα πράγματα είναι ίσως πιο δύσκολα από ποτέ. Η αύρα του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών, και η αγάπη του κόσμου που ποτέ δεν τον άφησε μόνο, είναι παυσίπονα, αλλά όχι το γιατρικό…